Toen ik zwanger was van mijn zoontje heb ik nergens last van gehad. Wel wat zere borsten en soms eens een vlaag misselijkheid maar niet overgeven ofzo. Was achteraf wel fijn. Nu net zwanger maar heb nu telkens een weeeig gevoel wat ik dus niet herken als toen bij m'n vorige zwangerschap. Dus was even benieuwd.
Bij mijn zoon bijna nergens last van pas op het einde van mijn zwangerschap. Maar nu bij mijn dochter heel veel misselijk en mijn borsten blijven maar pijn doen. Maar ja ze zeggen dat zoiezo elke zwangerschap anders is
Bij mijn dochter vanaf een week of 6 fulltime liggen kotsen. Met 7 weken lag ik in het ziekenhuis omdat ik uitgedroogd was, ik had HG. Met 9 weken weer opgenomen en toen astronautenvoeding gekregen, plus eindelijk medicatie die hielp (Zofran). Ik ben nu direct aan de medicatie gegaan toen de link was gelegd tussen constant overgeven en zwangerschap (ongepland, dus ik dacht dat ik griep had), en nu gebruik ik de medicijnen alleen indien nodig, om een opname deze keer voor te zijn. Ik ben nu dus niet zó beroerd als de vorige keer. Bij dochtertje wist ik ook meteen zeker dat het een meisje was. En dat gevoel heb ik nu voor een jongen.
Bij mijn eerste zwangerschap extreem vermoeid vanaf het begin. Nauwelijks misselijk, maar totale gebrek aan eetlust, niets smaakte me meer en kon nergens aan denken. Een boel afgevallen toen. Verder: prachtig haar, prachtige huid. Deze zwangerschap heel, heel, heel erg misselijk geweest 24/7 van week 6 t/m 15. Nu ook extreem vermoeid, maar sinds week 17/18 oid pas Verder: súper slechte huid en dun, futloos, snel vettig haar Beide zwangerschappen wel echt anders dus.
Bij de eerste 2 helemaal niet misselijk geweest en nu bij de 3e ben ik op het begin wel misselijk geweest. Maar gelukkig niet zo erg dat ik echt hoefde te braken. Verder heb ik nu al vanaf een week of 16 pijn aan mijn liezen en rond mijn schaamstreek, terwijl ik dat bij de andere 2 echt pas helemaal op het einde had. Maar verder verloopt mijn zwangerschap probleemloos, net als de voorgaande twee keren.
De 2 goede zwangerschap waren bij mij nagenoeg identiek. Zowel de (vroege) symptomen als aangekomen gewicht etc.
De eerste zwangerschap 7 maanden flink misselijk geweest. Ik kon bijna niks vasthouden. Voelde me beroerd. Tweede zwangerschap vooral moe. Maar ik kon wel eten. Kindje was ook bijna een kilo zwaarder.
Ik wou dat ik 2 dezelfde zwangerschappen had gehad. Bij onze oudste zoon nergens last van en (zo goed als) 9 maanden "lachend" er doorheen. Nu ben ik 35 weken, voel me een nijlpaard, heb een buik waar je U tegen zegt (sommige denken dat ik al overtijd ben), heb last van mijn rug, maag en kan serieus niet wachten tot ik mijn lijf weer terug heb... En t wordt weer een jongetje (met zoveel veranderingen dacht ik serieus dat het een meisje zou worden, maar nee)
Euh nee. Tussen 1 en 2 was een wereld van verschil hoe ik me voelde (zeker in het begin) en ook 3 (miskraam) en 4 was telkens anders. 4 keer zwanger, 4 keer een andere mix van kwaaltjes (maar wel met enige overlap). Tegen het einde leek het allemaal steeds meer op elkaar, maar dan nog... niet hetzelfde.
Bij de eerste extreem misselijk en dagelijks (meerdere keren per dag) overgegeven tot en met de bevalling. Bij de tweede en derde was dat minder extreem, ook wel eens een paar dagen niet overgegeven. Alle drie de keren volle haarbos en 'stralend' zwanger. Tweede keer vond ik mentaal het lastigst, omdat ik bij de eerste nog kon denken dat het beter zou worden qua overgeven. Bij de tweede dacht ik vooral in het begin telkens: waarom wilde ik dit zo graag, en dit hou ik niet weer negen maanden vol. Ook schuldgevoel naar onze eerste, dat ik minder beschikbaar was. Bij de derde zwangerschap was ik daar allemaal meer op voorbereid.
1e was perfect nergens last van alleen heel moe in t begin... 2e was drama... gespuugd van werk 6 tot week 15 en de rest van de kwaaltjes... Nu net 7 weken en smorgens wat misselijk maar te doen en over de moeheid moeten we niet eens praten... 1 en 2e mega pijnlijke borsten gehad de eerste 3 maanden.. (al voor me posi test) En deze 3e doen ze helemaal geen pijn...
1ste zs bijna nergens last van.. Een weekje misselijk geweest, naar het einde toe last van maagzuur. Nu 2de zs en al bijna 8 weken misselijk, vaak 's morgens overgeven, minder eetlust, pijnlijke borsten en snel moe
Leuk om lezen dat het bij sommige toch wel verschillend is. Ik ben benieuwd hoe dat mij gaat verlopen dan. Als het hopelijk goed mag blijven gaan.
Van mijn dochter nergens last van gehad. Nu deze zwangerschap ook een meisje maar heel misselijk geweest. En erg moe nog steeds moe
Vorige zwangerschap (1e kindje, 2e zwangerschap) alleen tussen week 4 en 6 zeer pijnlijke borsten (ook zonder stof/bh eromheen en zelfs zonder aan te raken). Verder fluitend de zwangerschap doorgekomen. Hebben toen een zoon gekregen. Deze zwangerschap pas met 9,5e week achter gekomen dat ik zwanger was Diverse kwaaltjes gehad. Vaak 2-3 weken achter elkaar 1 kwaaltje om daarna weer even niets te hebben en daarna weer 2-3 weken een ander kwaaltje te krijgen. Vanaf 32 weken begon een oude wond op te spelen en vanaf 35 weken zak ik continu door m'n liezen/benen en ook rugpijn 's nachts sinds die tijd. Totaal andere zwangerschap dus. Weten nog niet wat het geslacht van ons kindje is!
M’n oudste vanaf ongeveer 8 weken tot 12 weken wat weeïg en moe. Bij de jongste van 6 weken tot 15 weken hartstikke misselijk.