...en dan niet vliegen in vliegtuigen maar die zwarte gevleugelde etters die door je huis heen zwalken! Niet een beetje bang ook. Nee, hysterisch gillen en huilen dat ie de vlieg niet leuk vindt en dat hij NU weg moet. Ik ren dus de hele dag met vliegenmeppers door het huis en roep dat ze echt niks doen...dat hij niet bang hoeft te zijn etc. etc. Tips?
vervelend he..hier niet echt tips. yara, mijn dochter, is ook stikbang, eigenlijk van alles wat vliegt en/of zoemt en/of meerdere kleine pootjes heeft ze heeft van oma geleerd om tegen alles: ga naar je moeder!! te roepen (haha wat een zin om tegen een insect te zeggen, maar het lijkt wel een beetje te helpen) en steeds weer uitleggen, dat ze niks doen enzo.. succes ermee meid!
Hier is hij al zo ver dat ik dus de mepper moet pakken en dat ze dood moeten (erg he!). Maarja, hij wordt echt hysterisch!
mijn dochter (bijna net zo oud als Ruben) kan ook van die aanvallen hebben. Ze huilt dan niet, maar de paniek is wel groot. Soms snappen we echt niet waar ze het over heeft en dan vliegt er een ieniemienie fruitvliegje... Volgens mij heeft het een beetje te maken met 'geen controle hebben over'. Heb helaas niet echt tips voor je... ik ga er van uit dat het ooit over gaat (als ze oud en wij bejaard zijn)
Ja, tis vast wel over voor hij gaat puberen, dat geloof ik ook wel Ik hou nog even hoop op een gouden tip
Hier ook iemand die bang was voor vliegen... En 't bleek erfelijk te zijn, want mijn oudste was ook alsdedood... Zowel mijn ouders als ikzelf zijn vliegen gaan benoemen als 'kleine vogeltjes'.. Daardoor werd het al een stuk minder eng.
is een fase mijn dochter had der eerste 2 jaar nergens last van maar daarna pfoe zelfs als ze op der fiets zit en ziet een mier lopen wordt ze hysterisch drama ik blijf volhouden dat die niks doen van de week ook dice was altijd zo druk dat ie nog nooit een vlieg had gezien maar goed er zat dus een vlieg op mijn been en dice zag hem youame keek ook en weer huilen en gillen ik zei tegen dice pak de vlieg haha hij steeds met z'n vinger richting de vlieg en dan durfde hij niet meer maar steeds weer proberen nu is het wel iets minder geworden dice pakt gelukkig alle beestjes op en youame ziet dat maar begint nu door te krijgen dat ze echt niks doen ook vooral als je in de tuin zit en er komt een wesp in de buurt ga niet gillen of rennen want dan worden ze bang voor elk beestje
@cossy, even offtopic, mijn dochter is heel enthousiast te wijzen naar jouw banner: baby baby baby!! @elmo: ik was vroeger ook panisch voor alles wat vloog, mijn ouders hebben er toen een onzin verhaal van gemaakt, die vlieg is op vakantie naar amerika, en zag door t raam zo'n lief kindje spelen dat hij even kwam kijken.. daarna geen angst meer, heb alle vliegen nog een fijne vakantie toegewenst!
Alyna is ook bang voor vliegen/grote muggen/motten/vlinders,... Mieren en regenwormen daarentegen pakt ze zo van de grond af. Ze gaat niet echt hysterisch gillen ofzo, maar ze roept 'nééééééééé!' en komt dan aan m'n been hangen.
Eva is niet bang, maar de vliegen moeten wel weg waar zij aan het spelen is. Zegt ze: Hallo vlieg, ga maar ergens anders spelen. Ze luisteren alleen niet zo heel vaak .
Proberen ergens anders op te laten focusen? Dus niet zeggen "niet bang zijn", maar de opdracht meegeven dat als ze een vlieg ziet ze jou moet roepen, zodat je er met de vliegenmepper achteraan kan. Dan heeft ze een concrete actie af te werken, ipv passief bang zitten zijn. En van het vliegenmeppen een grapje maken? Missen, weer erachteraan etc.
Hier ook ineens. Laatst keihard huilen en schreeuwen en ik ren naar haar toe want wist toen niet wat er aan de hand was. Zij blijft huilen/schreeuwen en wijst naar iets en ik maar zoeken. Een ieniminie klein fruitvliegje die je amper ziet met het blote oog moest van binnen wel lachen. Vertel steeds dat ze niks doen en als er eentje voorbij vliegt dat dat komt omdat hij naar zijn mama/papa toe vliegt. Ik verzin maar wat. Dus als er een weer vliegt zeg ik oh die vliegt ff naar huis want hij moet ook zo een boterham eten
Met M zijn we al een hele tijd bezig met alle beestjes uitgebreid te bekijken, benoemen en wij pakken ze dan ook op om te laten zien dat er niets engs aan is. Hopelijk voorkomt dat hysterisch gedoe. Helaas ziet ze op het oppasadres iets anders: dr grote nicht waar ze enorm tegenop kijkt is wel zo'n hysterica , dus ik weet niet hoe lang onze goede bedoelingen nog zin hebben. Maar goed misschien werkt dat? Of een boekje over vliegen lenen bij de bieb. Kennis is macht
We vangen buiten al van alles. Hij ziet lieveheersbeestjes op meters afstand, spinnen zijn geen punt, wurmen niet...alleen die stomme vlieggebeesten. Dit weekend met alle neefjes en nichtjes weg, wie weet lost dat al wat op! Bedankt voor het meedenken en vooral de bevestiging dat ik niet de enige ben met een bangerik voor vliegen
Hier ook zo'n held Komt ze ineens in paniek naar binnen stormen: 'mamaaaa!!! Wliegje op de glijbaan!!' (wliegje is dus een vliegje). En dan moet ik hem weghalen. Als er een vliegbeest te dicht in de buurt komt gaat ze huilen. Lieveheersbeetje vindt ze ook doodeng. En alles wat iets groter is is een 'boemel' (hommel) en ook om heel dramatisch over te doen.. Wat wij nu doen en redelijk helpt: samen de vliegjes wegblazen en wegjagen. Dan gaan we heel gek naar het vliegje blazen en wapperen met onze handen. In het begin moest ze alleen lachen maar wou niet meehelpen, intussen doet ze al een dappere poging Nu vraagt ze ook wel eens: 'mama, wliegje niet eng? Wliegje kusje geven?' hihi..
Eva vindt lieveheersbeestjes helemaal geweldig. Laatst liep er 1 op de schutting, van de ene naar de andere kant, ging ze gebukt (om 'm goed te kunnen zien) meelopen. Ze wil ze het liefst op haar hand hebben. Zegt ze: lieveheersbeestje (of iets wat erop lijkt ), op mij hand!
Jep hier ook eentje die als de dood is voor vliegjes.. De kleinste inieminie vliegjes ziet ze en ja dan zijn de poppetjes aan het dansen.. Gillen en schreeuwen dat die vlieg NU weg moet gaan. Ook vraagt ze aan me mama jij die vlieg kapot maken?? Dan leg ik haar uit dat ik een raam openzet en hij dan wel wegvliegt en dan is ze weer rustig..
Hihi wat schattig Mijn dochter doet net alsof. Dan zegt ze: 'kijk es mama, heersbeestje op mijn hand!' en dan doet ze haar handje open en zit er niks Held op sokken dus want in het echt zou ze dat nooit durven haha!