Even van mij af schrijven. ik heb een zoon van 9 en ben alleenstaande moeder, ik merk dat ik het lastig vind om er alleen met hem op uit te gaan, en waarom geen idee, vriendinnen hebben allemaal een partner en hebben het vaak druk in het weekend. Het houd mij de laatste tijd erg bezig, maar ik zeg het eigenlijk nooit tegen iemand hoe ik mij voel daar in.
Vindt je het lastig om met hem alleen te zijn, of om samen met hem ergens heen te gaan en iets te gaan doen?
Gewoon doen. Ik ga heel vaak (in de zomer of vakanties) alleen met zoon weg. Vind dat juist heerlijk om te doen. Lekker quality time. Eerste keer is misschien raar voor je maar als je rondkijkt zie je dat velen dat doen.
Ik vind het lastig om ergens heen te gaan met hem, thuis is het gewoon prima hoor en we doen ook wel samen leuke dingen samen, maar ik merk dat ik toch elke keer een drempel ofzo over moet.
Op vakantie gaan doen wij idd wel met zijn 2, daarom snap ik ook niet waarom ik dan moeite heb met uitjes.
Wat voor dingen zou je willen doen? En wat houd je tegen? Geen ervaring met alleenstaand moederschap. Maar doe wel regelmatig iets met 1 van mijn kinderen. Gewoon omdat het leuk is om even 1 op 1 aandacht te geven. Dan splitsen we ons gezin. Papa met de een en ik met de ander. Met oudste naar bios, voetbalwedstrijd, schaatsen, museum Met jongste naar een speeltuin of park.
Ik merk dat ik het wel heel leuk vind om iets leuks te doen één op één met mijn kinderen. Maar weet je waarom? Omdat het kán, niet omdat het altijd móét. Jij wel, want je bent altijd al alleen met hem. Ik snap je wel, maar ik denk dat de sleutel ligt in het doen ervan. ‘Gewoon’ gaan. En ik denk dat het dan misschien best meevalt. Mijn oma zei altijd; ‘de mens lijdt het meest onder het lijden dat hij vreest’. Is dat bij jou ook niet een beetje het geval? Succes! Je kunt het ❤️
We gaan ook regelmatig samen naar de bios en bijv naar zo’n binnen speeltuin enzo, nu ik er over na denk is het niet de dingen doen, maar het niet kunnen delen met iemand denk ik.
Heb je ouders met wie je het kan delen? Of vrienden? Of Facebook? Of hier delen als je iets leuks gedaan hebt
Ik ga heel vaak alleen op stap met één of beide kinderen, omdat mijn partner gewoonweg niet zoveel vrije dagen heeft. Dagje Amsterdam, museum, bioscoop. Wat is je drempel? Welk smoesje verzin je voor jezelf om niet te hoeven gaan? Als je erachter komt wat je tegen houdt kun je ook bedenken of je jezelf over de drempel heen kunt zetten.
Wat jammer. Hier doe ik heel vaak iets alleen met zoon als man moet werken. Ook op vakantie/weekendjes weg. Verder lekker lunchen ergens, bios, zwemmen, pretpark, bos, stad. Ik vind het juist zo leuk, de beste gesprekjes heb ik juist die momenten met hem. Hopelijk kom je over die drempel heen.
Als we op stap zijn zie ik vaak de gezinnen met vader moeder en kinderen, wij zijn met zijn 2 natuurlijk net zo goed een gezin, maar het gevoel van alles alleen te moeten doen is lastig.
Ik kan alleen maar zeggen: doen! Ik vind het zo leuk om alleen met zoon te zijn erop uit zonder dat mijn man erbij is, heerlijk! Ik kan niet wachten tot hij ouder is want ik wil ook graag alleen met hem op vakantie. Ook mijn ouders deden dat, alleen met 1 vd kinderen op vakantie. Mijn moeder moest elke zaterdag werken, mijn vader ging daarom elke zaterdag met mij leuke dingen doen. Heb daar echt de beste herinneringen aan gingen we samen lunchen, museum bezoeken, de stad in etc. Sowieso zelden uitjes met het hele gezin, ik ging of winkelen met mam op bv woensdagmiddag of hele zaterdag met pa op pad bedenk ik nu. Juist mooi zo 1 op 1 herinneringen maken je kind zal het enorm waarderen en later terugkijken van: goh mam,was wel leuk he toen we samen dat museum bezochten en daarna gingen eten! Je deelt het met je kind en dat is het mooiste dat je kan doen
Eenmaal die drempel over, gaat het de volgende keren alleen maar makkelijker (En ja de eerste keer lunchen alleen met zoon in echt restaurant voelde ook echt even gek. In de McDonalds of in indoorspeeltuin is toch anders qua gevoel maar ik vond het echt zoveel leuker dan ik had gedacht)
Dit had ik ook idd! Zeker net na de scheiding, vond ik het echt lastig. Want ik wilde niet zielig gevonden worden. Nu dat de tweede er bijna is, wil ik juist zoveel mogelijk quality time hebben met m'n dochter. Onder het mom van 'nu kan het nog'. Tuurlijk kan het daarna ook, maar het voelt toch een beetje anders!
Stom is dat he? Terwijl anderen gewoon een moeder zien die wat leuks met haar kind doen. Ik dacht: de mensen zullen wel denken ik een werkloze, gescheiden vrouw ben die doordeweeks gaat lunchen met haar zoon. Zo suf eigenlijk want de serveerster zei gelijk: ooo wat leuk dat jullie samen hier lunchen! Wat leuk zo alleen met je moeder! Toen was t ook klaar met mijn gedachte haha (Ik wou haast zeggen tegen die serveerster: ik ben getrouwd hoor maar besefte dat zij echt alleen zeg: moeder is leuk op pad met haar kind) Ik vind t best jammer ergens dat ik niet meer overdag dan écht alleen met zoon ben straks.
Ik denk dat dat een kwestie is van je mindset veranderen. Ik kan me haast niet voorstellen dat mensen raar opkijken van een ouder en een kind die met zijn tweeën op pad zijn. Dat gebeurt toch wel veel vaker, ook bij mensen die niet alleenstaand zijn. Niemand kan dat overigens aan je zien, of je alleenstaand bent of niet. Ik denk dat je het gewoon moet proberen en dan kan ik me alleen maar voorstellen dat het wel meevalt. En als je je toch even opgelaten voelt, je gewoon realiseren dat de meeste mensen helemaal niet op je letten. En mochten ze dat wel doen: ze kennen je niet en je komt ze nooit meer tegen. Lekker boeien wat ze vinden. Ik doe juist vaak wat apart met de kinderen (ook door de verschillende leeftijden en interesses). Ik heb me nog nooit raar bekeken gevoeld. Ik ben o.a. met de twee oudste een weekend naar A’dam geweest, musea bezocht, naar de dierentuin, uiteten, shoppen etc. Overigens snap ik je gevoel wel hoor. Ik had dat juist met helemaal alleen op pad gaan. Dat voelde ook een beetje gekkig in het begin. Maar het was alleen maar de moeite waard om me daar overheen te zetten. En nu ga ik vaker alleen op pad. Ik ben vorige week voor de tweede keer een weekendje weg geweest en dan ga ik ook alleen eropuit (bioscoop, uit eten, lunchen, boswandeling, dierentuin, museum, etc.)