Heel veel dikke knuffels voor jou! Ontzettend naar dat je je nu zo voelt.. Ik hoop dat je man bij je is om je te troosten of dat je andere lieve mensen om je heen hebt. Je hebt een prachtige nickname uitgekozen, probeer dat vast te houden.. Knuffel!
och die mensen om me heen zwijg me daarvan als ik aan hun denk maak ik me alleen kwaad het enigste wat ze kunnen zeggen is - je bent nog jong of - wees blij dat je geen kinderen hebt want ze maken je alleen gek!!!!! en mijn man jah pffff troosten daar komt niet veel van in huis! die vindt het wel erg maar hij eenmaal geen man van veel woorden
dank je wel , ja die nickname ik zeg soms wel IK WIL HET OPGEVEN maar ik blijf hoop koesteren op een wondertje
Oh ja die opmerkingen ken ik ook Laatst nog "Leuk man kinderen, ruilen?" Eh ja slappe zak, geef maar mee!! Wel vervelend dat je het er niet met je man over kan hebben. Misschien toch nog maar eens proberen en al die opgekropte emoties op tafel gooien.
heb de hoop al opgegeven het is daarom dat ik ook zo actief ben op deze site! zo kan ik mijn verdriet een beetje kwijt
Je moet de hoop nog lang niet opgeven!Er zijn eventueel nog heel veel andere methoden om zwanger te kunnen worden(niet leuk nee...dat zeker niet).Je staat gelukkig nog niet aan t einde!!
Er komt een dag dat je hoop beloond wordt, juist als je het niet meer verwacht. Dikke knuffel en geef nooit op!
Ik heb vaak genoeg hetzelfde gedacht en gevoeld als jij. Maar zie mijn banner. In andere woorden, hou moed!
Het komt vast op het moment dat je de hoop verloren hebt...... Ik hoop echt oprecht dat het je gaat lukken en dat je het geluk en de liefde mee mag gaan maken van zo'n kleintje..... Ik hoop dat voor iedereen hier!! En natuurlijk ook voor mezelf maar wij zijn relatief nog maar kort bezig. We moeten blijven hopen want ze zeggen niet voor niks : hoop doet leven! Knuffel voor jou/jullie!
Ik vind het ook lastig hoor. Ik wil wel hoop houden, maar ik heb er gewoon zo'n slecht gevoel over. Eerlijk gezegd was dat gevoel er al vrij snel. Dat rationaliseer ik dan weg, elke keer pep je je zelf weer op.Ik snap mezelf niet waarom dat gevoel heb. Ratio en emotie staan zo mijlen ver uiteen bij mij. Bij mij is alles goed, laatste zwemmerstest was niet zo denderend (heb ik daar een mogelijke reden voor) die daarvoor was goed. In theorie hadden we dus normale kansen (wrm niet gelukt dan?). En met verdere stappen hebben we nog mogelijkheden. Rationeel heb ik hoop. Emotioneel voelt het alsof het nooit gaat lukken. Berichten zoals die van Kari houd ik me maar aan vast. @TS Sterkte!
hier ook vaak gedacht dat het nooit komen gaat..nooit geen wondertje voor mij.. waarom word het andere wel gegund en mij niet... maar houd vol.. en geef nog niet op... wij hebben er ook 4 jaar en 4 maanden over gedaan...
@DarkAngel super super super gefeliciteerd! De weg die jij bewandeld hebt lijkt me zwaar en daar zie ik ook wel een beetje tegenop. De blijdschap is wellicht dan des te groter.