Ik ben sinds februari gestopt met de pil maar toch niet echt bezig met uitrekenen van de cyclus en zwanger worden. Wat komt dat komt en ik ga alles gewoon aan het toeval overlaten. Nu heb ik toch al een week volgende symptomen en vroeg ik me af... zou het kunnen? * Vorige week had ik mijn menstruatie maar het was zo ienimienie dat het leek alsof ze niet doorkwamen... * Sinds vorige week zaterdag een pgeblazen gevoel, alsof ik al weken niet naar het toilet ben geweest. * Sinds maandag verschillende keren per dag/nacht krampen à la menstruatiepijnen, heel laag in de buik gepaard met een tintelend, branderig gevoel in de benen. Ik slaap ook al een dikke week met de benen helemaal omhoog. * Ik heb al eens een dag niets gegeten omdat ik dacht dat mijn maag moest rusten maar het maakte geen verschil. Pas een aantal uren nadat ik eet, krijg ik heftige krampen en branderige steken in de benen. Ben benieuwd... Het zal nog wel te vroeg zijn om te testen zeker?
Nou, als je vorige week écht een menstruatie gehad hebt, kun je nú nog niet zwanger zijn (immers, je eisprong zal dan nu nog niet zijn geweest). MAAAAAAR misschien ben je wel helemaal niet ongesteld geweest! En was het een innestelingsbloeding of iets dergelijks? Ik zou gewoon een testje wagen, en als ie niet positief is, over een paar dagen nog eens. Dat is het enige wat (zo goed als) zekerheid biedt. SUCCES! Ik duim voor je dat het raak is!
Gisteren dus met knikkende knieën een test proberen te doen... de eerste keer kon ik gewoon niet plassen van de zenuwen de tweede keer was het raak... ik ben overdonderd, had verwacht dat ik blij zou zijn met een streepje maar nu komen er 1001 twijfels Even bekomen van de schok, het komt nogal onverwacht bij mij eigenlijk terwijl ik het had moeten weten... zoveel tegenstrijdige gevoelens die nu door mijn lijf gieren, enerzijds toch wel benieuwd en spannend anderzijds ...
Praat er goed over met je vriend/man! Die gevoelens had ik ook hoor bij de eerste, was zeker niet verwacht bij mij!
Ik voel me zo abnormaal... ieder ander mens is zo gelukkig Goed om lezen Leen dat er toch nog mensen zijn met die gevoelens de eerste momenten. Mijn man kijkt al jaren uit naar dit moment maar mijn gevoelens maken hem dan ook weer ingetogen... djeezes, wat scheelt er met mij
Scoobje... ik had dat ook.. omdat ik vorige keer miskraam had.. en toen heb ik heel veel gepraat met mijn man.. en toen uiteindelijk werd k heel gelukkig! dat zal ook met jou gebeuren!
laat je niet gek maken met al die roze wolk verhalen, zowel bij de eerste als de tweede was het raak en toen dacht ik: oh oh, wil ik dit echt wel?! Twijfels zijn heel normaal, relax! :-D
Ondertussen is het al een beetje bezonken en is de eerste paniek ook een beetje voorbij. Ik begin ook momenten te hebben dat ik het wel positief inzie als sta ik nog steeds niet te springen... alles gaat zoveel moeilijker worden, ga ik dat volhouden ? Mijn man wil het al van de daken schreeuwen maar ik wil er zelf 100% een goed gevoel bij hebben vooraleer het aan de ouders en close friends te vertellen. Er gaan me zoveel (praktische) vragen gesteld worden waarop ik zelf nog geen antwoord heb. Straks naar de huisarts voor een bloedtest en ik verwacht dat die me ook wel een beetje gaat kunnen kalmeren
Wauw, gefeliciteerd meid! En ik denk dat iedereen die voor het eerst zwanger raakt momenten heeft waarop ze denkt: 'kan ik dit wel?' 'hoe moet ik nu verder?' enzovoort enzovoort........
Goh ik voel me weer zo dubbel... straks mag ik bellen voor de bloeduitslag... wat hoop ik nu te horen ?
ik denk dat iedereen erg onzeker is bij de eerste.. roen ik van de eerste de test deed.. was ik doodzenuwachtig en toen ik de 2 strepen zag dacht ik: oh jee nu wordt ik dus moeder.. een kindje wat mijn hele leven bij me zal horen en waar ik verantwoordelijk voor ben, hoe ga ik dat doen met opvang? werk? straks als ie naar school moet? enz enz.. maar weet je het gaat helemaal vanzelf.. voor elk probleem is een oplossing (meestal wel meerdere ook haha) en we genieten nu nu zo van onze kids.. ze zijn inmiddels 3 en 5.. ik heb nu het gevoel dat ik weer zwanger ben.. niet gepland zeg maar.. dan komen die gevoelens weer boven.. wat nu? ikheb niets meer in huis, bijna 2 kids op de basisschool en dan denk ik acht die eerste 2 keer is het ook gelukt.. het komtzoals het komt... ik wens je sterkte met je gevoelens en hoop dat je snel kunt genieten want ik vond het geweldig om zwanger te zijn!