We hebben elkaars wachtwoorden maar dat is ook puur uit praktisch oogpunt. We controleren elkaar niet. Hij weet ook waar ik mijn wachtwoorden bewaar in huis, als reminder. Ik heb niet de behoefte om te controleren, hij ook niet. Maar waarom zou je t niet willen geven aan elkaar? Ik vind dat gekker dan andersom.
Oh joh, we weten die van elkaar en veel zijn er ook dezelfde. Ik echt serieus niet wat dat met geen vertrouwen te maken heeft haha.
Wij weten ze ook van elkaar maar meer omdat ze zo simpel zijn dat je ze nooit meer vergeet. Ik ben ook zo stom dat ik overal hetzelfde ww voor heb dus lastig is het niet. Ik bel wel eens naar m’n man en dan vraag ik; wat was m’n ww ook weer voor die en die site? Heb ik daar toevallig nèt een ander ww voor dan normaliter.
Ik heb de wachtwoorden van mijn vriend. Hij niet die van mij denk ik... ik weet het niet eens. Mijn vingerafdruk doet het ook op zijn telefoon, niet om te controleren want dat is nergens voor nodig. Hij is ook niet echt creatief met wachtwoorden, altijd zijn geboorte datum . Heel stom gezegt mocht hij plots overlijden dan kan ik alles gewoon opzeggen en overal in zonder problemen.
Ik heb alleen het wachtwoord van zijn Paypal account En verder interesseert het me geen reet. Overigens weer hij wel het ww van mijn laptop en telefoon. Maarja we hebben geen geheimen dus geen probleem.
Ja als ik hem wil verrassen ja... maar meestal ben ik dan toch te enthousiast en kan ik t niet voor me houden
Dit, nou ja, ik weet niet elk wachtwoord van elk (onbelangrijk) account en hij niet van mij. Maar de belangrijkste wel. Omdat het praktisch is en omdat we niets voor elkaar te verbergen hebben. Je kunt het ook zo zien: wij hebben elkaars wachtwoorden omdat we elkaar vertrouwen. Het is maar hoe je het bekijkt. We weten ook elkaars pincode. En ja, van de bank mag dat officieel niet. Maar ik mag toch zeker zelf beslissen dat ik mijn pincode aan mijn eigen man geef Tijdens de vakantie hebben we vaak maar 1 portemonnee op zak: die van mijn man (want kleiner) in mijn tas. De mijne ligt dan in de accommodatie in de kluis. Dan is het weleens handig dat ik ook gewoon met zijn pinpas kan betalen. Op andere momenten eigenlijk nooit nodig want dan heeft ieder zijn eigen portemonnee en dus pinpas bij zich.
Wij weten ook alles! Maar wij doen alle zaken/inkopen/regelingen ook gezamelijk. Zou wat zijn als ik iedere keer zijn wachtwoord zou moeten vragen.
Ik heb zijn wachtwoorden en hij die van mij. Althans ik heb het hier allemaal in een boekje opgeschreven en dat weet hij. Heeft absoluut niets te maken met dat ik hem niet vertrouw, is gewoon praktische. Stel er gebeurd wat met één van ons dan kan de ander bijvoorbeeld nog inloggen op de bank ( toevallig hebben we twee rekeningen bij twee verschillende banken ) maar we kunnen dan ook inloggen op elkaars Digi D. Heb nooit de behoefte gehad om in zijn facebook ofzo te neuzen omdat ik zijn wachtwoord heb. Maar goed, wij zijn gewoon heel open tegen elkaar. En als hij wel de behoefte heeft om in mijn Facebook te gaan neuzen dan moet hij dat vooral doen, heb toch niets te verbergen.
We hebben elkaars wachtwoorden en digid etc, niet vanwege een gebrek aan vertrouwen en om elkaar te kunnen controleren ofzo, maar puur vanwege praktische redenen.
Wij weten elkaars wachtwoord En kunnen overal in, Maar niet uit wantrouwen, wij gebruiken elkaars email nu en dan en heb er nooit Bij stil gestaan zomaar in zn email te snuffelen ofzo. We delen gewoon alles
Wij hebben alle belangrijke wachtwoorden opgeslagen in keepass. Niet om elkaar te controleren, maar als er wat met 1 van ons gebeurd dat we er bij kunnen. Anders zou ik al niet op de pc van mijn vriend kunnen, die heeft me toch wachtwoorden.
Mail enz is gewoon openbaar bij ons Wist het altijd wel maar het staat al Zo lang open gewoon op onze telefoon dat ik zijn wachtwoorden niet meer weet. Digi d weet ik ook maar dat komt omdat ik al die dingen altijd regel.
Wat anderen zeggen, ik vind het eerder vreemd als je ze niet wilt geven. Ik weet een deel van de wachtwoorden van mijn man en andersom net zo. Is soms heel praktisch, bv. met iets opzoeken of (in zijn geval) iets ergens bestellen. Voor andere dingen gebruik ik ze niet. En hij ook niet, ga ik vanuit. En zowel, so be it, ik heb niets te verbergen (op een keer een als verrassing besteld iets na dan misschien ).
Ik kan in mijn man zn telefoon en hij in de mijne. Dat is meer iets praktisch eigenlijk. Soms wil ik iets doen of opzoeken en is mijn batterij net leeg of heb ik hem niet bij me en gebruik ik zijn telefoon. Of andersom. Heeft niks met vertrouwen te maken. Ik blader soms ook graag door zijn foto's. Dan kan ik een mooie naar mezelf doorsturen bijv. Wachtwoorden hebben we allebei ergens opgeschreven dus ik zou in principe overal bij kunnen. Dat is ook meer voor als er wat met ons gebeurd. Dan kan hij dingen als Facebook bijv. Voor mij afsluiten. Of weet ik het wat. Gewoon handig om van elkaar te hebben (maar ook voor jezelf omdat je nogal veel ww hebt tegenwoordig)