Volgens mij ging jij net zo hard mee met de discussie die blijkbaar nu opeens niet meer gaat om de kinderverjaardag maar om de vastgeroeste gedachtegang van NS
Natuurlijk ‘mag’ je een andere mening hebben (even tussen haakjes want ik ga niet opleggen wat jij wel of niet mag). En het is nu inderdaad heel helder hoe je erover denkt en wat jij zou doen in deze situatie. Waar ik over viel was het feit dat je sommige zaken afdoet als complete onzin en niet lijkt te zien dat welk gedrag wij als ouders vertonen, kinderen dit aanvoelen. Door jouw ideeën hierover, of hoe je je hierover profileert, haal je hele onderzoeken onderuit die professionals jaren geleden al hebben geconstateerd. Daarom haal ik er gedragswetenschappers of orthopedagogen bij. Ik heb meerdere keren per week mensen aan mijn tafel die ook zo denken. ‘Nee joh, heeft ie geen last van als ik zeg dat het aan zijn vader ligt. Dat weet ie zelf ook. Hij weet niet dat ik verdrietig ben want ik huil nooit als hij erbij is. Nee ik laat hem niet merken dat z’n vader een lul is. Ja ik zit weer met een verdrietig kind hè? En wie zijn er weer teleurgesteld?’ Enz enz enz. Alles voelen die kinderen. Echt alles. En jouw feiten, zoals je het noemt in één van je posts, zijn geen algehele feiten. Het kan ook anders gaan en dan liggen de feiten weer anders. Het is geen feit dat elk kind teleurgesteld is. Het kan zo zijn ja die teleurstelling, maar ik denk dat het juist zo’n feit is hoe de nasleep ervan is voor het kind, hoe je als ouders hiermee omgaat.
Weet je wat het punt is, ik ben het helemaal met je eens, maar ik ging puur uit van de info die TS gaf. Waar ik met name over viel, is dat sommigen hier super luchtig op lijken te reageren, alsof een kind zich er dan maar gewoon even overheen zou moeten zetten. Precies wat jij zegt, kinderen voelen alles aan. Dus dat zou ook kunnen betekenen dat een kind bijv niet zo snel bepaalde gevoelens uit omdat hij of zij er misschien vanuit gaat dat er makkelijk overheen wordt gestapt. Immers, als je het als ouder niet groot maakt, betekent dat niet automatisch dat het kind dat ook zo ervaart. Beetje krom geformuleerd maar ik denk dat je snapt wat ik wil zeggen.
Sorry, totaal off topic, maar ben je bezig met een persoonlijke vendetta tegen Nina? Je lijkt haar bij iedere gelegenheid aan te vallen. @Kraanvogel Hoe heeft de jarige in kwestie gereageerd? Hoe vindt je man het dat je zo kwaad bent?
En mijn feiten zijn idd geen algehele feiten. Dat heb ik ook al eerder ergens aangegeven. Evenals dat er 100 scenario’s zijn én dat het feit dat ik er anders insta (mijn werkelijkheid dus) niet automatisch betekent dat dat ook de norm is.
Ik denk niet dat er hier ouders zijn die graag willen dat er luchtig op gereageerd wordt, als in opdringen dat TS luchtig moet reageren. Ik denk dat de ouders in dit draadje aangeven dat ze zelf luchtig zouden reageren in hun éigen situatie. En het is hun gezin dus zij weten het beste hoe je dit op kunt lossen. Jij doet het overkomen alsof er maar één manier is van reageren of handelen (namelijk je met hand en tand verzetten tegen vakantie van man). Er zijn ook ouders die hier geen probleem van maken en dus anders denken en doen dan jij. Maar dat lijkt niet te mogen van jou want het is te absurd voor woorden wat de man van TS doet. Daarnaast zullen de kinderen van ouders die makkelijker hiermee omgaan zich er ook werkelijk makkelijker overheen zetten denk ik. Mits je dit op een gezonde manier overbrengt op je kind en doet overkomen alsof je werkelijk op dezelfde lijn zit. Je blijft ook de teleurstelling aangeven. Nou ja, die is er simpelweg soms niet. Dat kan ook. Je lijkt te willen overtuigen. Misschien niet je bedoeling, maar zo leest het voor mij wel. Misschien ook door de hoeveelheid posts.
Ik denk dat er voor ts meerdere dingen meespelen. Het belangrijkste is dat het zonder overleg is gegaan.. tja ik zou dat persoonlijk ook echt vervelend vinden. Want als man op vakantie gaat heeft dat ook effect op mij (dagindeling, kinderen), dus ik wil dat dan graag in samenspraak. Bij TS lijkt het alsof haar man überhaupt nooit overlegd en dat ts en man eerder broer/zus of vreemden zijn. Voor de kinderen is hij er dagelijks, maar voor haar niet (eigen interpretatie!). Voor haar is de verjaardag van haar kind belangrijk en die wil ze dan ook delen met wie voor haar belangrijk is (man dus). Hoe kind werkelijk reageert is natuurlijk speculeren en ligt ook deels aan je eigen opstelling daarin en de tradities binnen het gezin. Wij maken er bijvoorbeeld op de dag zelf al een speciale dag van, ook als we gewoon moeten werken. Ze mag zelf kiezen wat en waar we eten en zorgen voor taart en gezinstijd. De dag zelf (soms heeft ze studiedag of valt het in het weekend) doen we ook echt een uitje samen (bijvoorbeeld dierentuin). Voor mijn dochter is haar verjaardag dus wel degelijk speciaal en belangrijk. Toen manlief vorig jaar nachtdiensten had vond ze dat ook erg jammer. Vakantie zou ze (denk ik) ook echt niet oké vinden. Om visite heeft ze juist weer wat minder. Daarnaast lees ik dat er om de verjaardag van haar kind heen enorm veel andere verjaardagen zijn, waardoor verplaatsen nagenoeg niet mogelijk is. Inhalen lijkt dus extra ingewikkeld. Ik weet niet wanneer de verjaardag is, maar in het voorjaar en najaar hebben we natuurlijk coronamaatregelen gehad waardoor voor heel veel kinderen de verjaardagen niet of heel klein gevierd werden. Ik kan me ook voorstellen dat nu het eindelijk mag je het ook door wil laten gaan. Vervelend dat zijn vakantie uitgesteld werd, maar de verjaardag van kind dus ook. En die zou ik het toch meer gunnen om het te vieren zoals kind het wil.
@Kraanvogel Wat is nu de status van jullie discussie, is er al een oplossing/middenweg gevonden waar jullie je beiden in kunnen vinden?
Dat ja.. zelfs de kleur van een drinkbeker kan al van levensbelang zijn voor een kind. Verjaardagen zijn voor kinderen de belangrijkste dagen die er maar zijn. En soms zijn de dingen niet anders en moeten ze ook teleurstellingen kunnen verwerken, dat hoort er nou eenmaal bij. Maar als iets ook anders kan...zoals dit, dan zou ik dat ook echt heel vervelend vinden.
Shit meldingen stonden uit! Even lekker bijgelezen. En germ.... Wat hebben sommige mannen het zwaar hier......
Ik snap @Nina Sanders met haar (enorme hoeveelheid ) posts wel. Er is geen enkel kind (van die leeftijd) dat niet in meer of mindere mate teleurgesteld is of het op z'n minst jammer vindt dat zijn/haar vader of moeder er bewust voor kiest om tijdens hun verjaardag op vakantie te zijn. Dat heeft niks te maken met hoe je er als ouder mee om gaat. Tuurlijk overleeft een kind dit. Tuurlijk vinden ze een alternatief ook leuk. Maar waarom zou je hier als ouder voor kiezen als het ook anders kan? @Kraanvogel, hoe is het uiteindelijk afgelopen?
Wat een onnodige opmerking. En daarnaast: niet alle mannen kiezen ervoor op vriendenvakantie te gaan - laat staan op de verjaardag van hun kind Dus er hoeft geen sprake te zijn van “een arme man” als een vrouw hier aangeeft het niet eens te zijn met deze situatie.
Maar dan is toch andersom net zo.. dat leden iemand weer van hun mening proberen te “overtuigen” , dat lees ik namelijk ook. 2 kanten op. En is dat eigenlijk in de basis niet hoe een discussie werkt of ik discussieer niet goed, dat kan ook @Nina Sanders doet feitelijk niets meer dan achter haar mening staan evenals dat andere leden dat ook doen. Ja je kunt dan zeggen, laten we erover ophouden, maar dit hele topic gaat toch erover? Ik stoor mij vooral aan de vervelende en persoonlijke reacties naar haar toe van sommige leden zoals @blij83, heel kinderachtig vind ik dat, ik lees nergens namelijk dat Nina andere afvalt alleen hoe ZIJ erin steekt. Wat ook de vraag was van ts. Waarom wordt zij dan wel aan alle kanten afgevallen?
Omdat ze niet zonder overleg op vakantie "mogen" op de verjaardag van een kind?? Nou he? Vreselijk zeg.
Maar het gaat toch ook niet perse alleen over de teleurstelling van het kind. Ts mag toch ook gewoon teleurgesteld zijn? Ik zou heel teleurgesteld zijn als mijn partner deze keuze zou maken. En een andere zou misschien ergens anders teleurgesteld om zijn. Dat mag toch ook gewoon. En natuurlijk is een kinderverjaardag missen geen onoverkomelijk drama. Maar er zijn zoveel dingen die geen onoverkomelijk drama zijn die iemand wel erg kan vinden.. Mijn man gaat regelmatig op vakantie zonder ons. Soms ook een paar dagen weg alleen als hij het druk heeft op het werk. Daar heb ik nooit geen problemen mee gehad. Het extra werk is geen probleem, ik gun dat hem. Hij gunt mij dat ook. Maar juist om dat elkaar te blijven gunnen is het belangrijk om dat in goed overleg te doen met oor voor elkaars behoeftes.