erkenning en onderhouden kind

Discussie in 'Alleen en zwanger' gestart door shy, 7 sep 2008.

Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.
  1. shy

    shy Actief lid

    21 apr 2008
    106
    0
    0
    Harderwijk
    Lieve mensen,

    Graag zou ik wat advies willen hebben over het volgende.
    Mijn vriend en ik zijn sinds kort uit elkaar. Hier heb ik al eerder een bericht over geschreven en hele lieve en goeie adviezen gehad.
    Maar zit met het volgende. Op dit moment kunnen we niet zo heel goed met elkaar praten, maar hoe het ook is gelopen tussen ons ik zou de vader van mijn kind nooit weg willen houden.

    Hij is en blijft de vader en ik vind dat hij alle recht heeft om het kindje
    ook te mogen bezoeken en later eventueel een omgangs regeling te treffen. Want een kind zonder zijn vader opgroeien zou ik heel erg vinden. En als de relatie tussen hem en mij niet meer werkt op dit moment moet je er voor zorgen om eenm goeie verstandhouding te creeren zodat je toch samen door een deur kan en goeie afspraken kan maken hierover.

    Maar daar gaat het dus net mis.
    Vanmorgen heeft hij te kennen gegeven dat hij het kind wil erkennen op zijn manier, dmv een spaarrekening te openen voor die kleine, die deze dan op 18 jarige leeftijd zou krijgen en daarbij wel het kind te willen bezoeken bij mij. Maar mij niet wil `spekken` zoals hij dit noemt.
    Nu moet ik zeggen dat ik het hier niet helemaal mee eens bent. Een spaarrekening openen ok prima! Das altijd goed! Maar het kind wel bezoeken en in mijn ogen alle leuke dingen met het kind willen doen, maar mij geen alimentatie willen betalen.
    Hij vind dat hij met alimentatie mij onderhoudt zodat ik mezelf kan onderhouden, maar hij betaald alimentatie om het kind te onderhouden en daar gaat het toch om, dat is toch wat je wilt.

    Zoals ik er nu overdenk, hoe erg ik dat ook vind is, geen alimentatie, dan ook geen rechten om het kind te zien. Maar dat is eigenlijk iets wat ik nooit zal willen. Natuurlijk kan ik hem ook verplichten tot DNA etc, maar ik wil eigenlijk helemaal geen ruzie, en ben dan ook bang dat hij er alles aan gaat doen om het kind bij me weg te krijgen of gedeelde ouderschap te hebben oid, en dat wil ik ook niet?

    Maar hij kan toch niet alleen een spaarrekening openen voor die kleinen en dan het kind wel willen zien etc, maar verder niet meedelen in de kosten?

    Ik weet dat we nog even hebben en maar het zijn toch wel dingen waar je over na wilt denken. En als ik de rekening niet wil, dan wil hij helemaal niets met het kind te maken hebben en zal hij sparen en dan krijgt het het alsnog. Maar wat moet een kind wel niet denken van een vader waar hij jaren niets van hoort en dan op zijn 18e ineens een bedrag krijgt?

    Ik zou het ook heel erg vinden als mijn kind zou moeten opgroeien zonder vader.

    Heeft iemand wat adviezen voor mij!?

    Liefs Shy
     
  2. Niet meer actief

    Ik ben het volkomen met je eens dat hij zeker wel alimentatie moet betalen.. het is niet alleen de lusten!

    Praat erover met hem, dat het een wettelijk bepaald iets is dat de vader maandelijks alimentatie betaald.. dit is echt niet zoveel om jou van te spekken ;)
     
  3. shy

    shy Actief lid

    21 apr 2008
    106
    0
    0
    Harderwijk
    het is moeilijk met hem te praten over die dingen want eigenlijk kan ik niet meer met hem praten.

    Hij stelt mij voor de keuze, of alleen een rekening voor het kind en bezoeken of hij wil niets meer met het kindje te maken hebben.

    Dat is voor mij geen keuze.....
     
  4. Sam0110

    Sam0110 Fanatiek lid

    6 sep 2007
    1.567
    1
    0
    Volgens mij weet hij dat je graag zou hebben dat hij het kindje erkent en ziet en daar speelt hij volgens mij zijn troef uit.
    Ga eens akkoord met hem en zeg dat hij het dan maar niet hoeft te erkennen.
    Hij zal wel snel bijdraaien, geloof me!
     
  5. Niet meer actief

    Ik zou ook zeggen, dan maar geen erkenning..
     
  6. shy

    shy Actief lid

    21 apr 2008
    106
    0
    0
    Harderwijk
    ik moet hem op dit moment met rust laten, niet van hem maar van mezelf. misschien draait hij nog bij.....
    het hoeft nu nog niet geregeld te worden gelukkig
     
  7. Cis

    Cis Actief lid

    12 jun 2006
    274
    0
    0
    Ik heb je eerdere verhaal nog niet gelezen, maar als het de biologische vader is dan heeft hij ook zonder erkenning rechten en plichten.
    Ik weet niet of jullie samenwoonden op het moment van verwekking, want dan is een DNA-test geloof ik niet eens perse nodig...
    Als biologische vader heb je ook zonder erkenning het recht op omgang en een alimentatieplicht en als moeder heb je een consultatieplicht naar de vader.
    Als het kind wel erkend is kan het kindje de naam van de vader krijgen en wordt het ook erfgenaam van de vader, die dan wettelijk vader is. Dat zijn eigenlijk de 2 verschillen aan erkenning. Voor alimentatie is erkenning dus absoluut niet nodig!

    Zelf zou ik heel voorzichtig zijn (en ben ik dat ook tav mijn 2e kindje, zelfs al is de 1e wel erkend) met erkenning als je geen goed contact (meer) hebt met de vader.
    Erkenning is nl. de eerste stap richting het opeisen van gezag!
    Dus denk daar ook heel goed over na, of je dat wel aan hem toevertrouwd. Zo niet, dan zou ik het kindje zeker niet laten erkennen zolang hij ook niet echt zijn verantwoordelijkheid neemt.
    De weg naar gezag is dan in ieder geval een extra stap naar de rechter...
     
  8. shy

    shy Actief lid

    21 apr 2008
    106
    0
    0
    Harderwijk
    Officieel woonden we niet samen.
    Maar op dit moment weet ik niet wat ik met hem aan moet.
    Hij veranderd per dag.
    Wil het op zijn manier en niet zwart of wit en wil niets met mij te maken hebben.
    Daarbij snapt hij er de ballen niet van en ik wil hem niet al te wijs maken.
    Maar zo'n vader als hij nu is wil ik iig niet!
    Daarbij heeft hij vandaag geroepen dat het kind voor hem niet bestaat en dat hij maar een donor is geweest.

    Ik wil alleen mij en verder niets. En mij kan hij niet krijgen. Hij wil geen kind met gescheiden ouders, dan maar helemaal niet!

    Hij valt iedereen lastig van mijn familie en dat vind ik heel erg!
     
  9. Sam0110

    Sam0110 Fanatiek lid

    6 sep 2007
    1.567
    1
    0
    Hier nog zo eentje, vandaag kreeg ik de boodschap dat de baby maar beter sterft dan zonder vader op de wereld te komen.
    Ik denk dat hij meer last heeft van hormonen dan mij, een uur vriendelijk, 2 uur schelden, weer vriendelijk.
    Ik word er echt ziek van, als mijn gsm gaat en ik zie een sms van hem voel ik mijn maag draaien.
    Ik heb gisteren en vandaag echt puur van de zenuwen overgegeven.
    Ik ben zo onrustig.
    Ik denk dat het beter is deze discussies op het einde te voeren shy, nu is er nog zoveel tijd dat het alleen maar zal blijven schommelen tussen positiviteit en negativiteit.
     
  10. shy

    shy Actief lid

    21 apr 2008
    106
    0
    0
    Harderwijk
    Klopt! Ben ik helemaal met je eens, maar meneer wil het er nu over hebben... en ik niet, want ik vind niet in emotionele toestand er dingen gezegd moeten worden.
    En als ik dat zeg dan wordt hij nog bozer en roept hij dat alles altijd op mijn manier moet. En als het nu gebeurd dan kan ik dood vallen met mijn hele zooitje.....
    Nou dan zakt hij zelf maar in de stront want ik met het ten eerste niet eens dat we dat nu moeten bespreken en ten tweede ook niet met de dingen die hij vraagt en wil.
    Daarbij wil ik alles zwart of wit hebben als we dingen afspreken, ondertekend en vast gelegd en dat is weer iets wat hij niet wil.
    Dus een discussie voeren doe ik niet meer met hem.
    Hij heeft gisteren mijn zusje een berichtje gestuurd, dat ik hem zo ver gekregen heb dat hij me haat en dat hij mij voorgoed verlaat.
    Belachelijke aanstelleritusch zegt......
     
  11. vaamrile

    vaamrile Fanatiek lid

    30 mei 2008
    1.355
    0
    0
    Lieve Shy,

    Ten eerste...ben niet bang, hij kan jou het kindje echt niet ontnemen. Hij verlaat jou terwijl je zwanger bent en daar houdt een rechter echt wel rekening mee. Ten tweede....hij lult maar een eind raak. Dat blijkt uit zijn belachelijke voorstel. En waar slaat het op om te zeggen dat hij jou niet wil spekken? Uiteindelijk moeten erg toch kleren, luiers en voeding gekocht worden voor het kind hoor, dus hij betaald daaraan mee. Tevens wordt de alimentatie vastgesteld naar het inkomen van jullie beide en de behoefte van het kind, dus hij moet niet zo zeuren.

    Meid..geloof me, doe het op de juiste manier. Ja, hij moet gewoon alimentatie betalen. Zoveel is dat echt niet per maand en heeft hij wel eens gezien wat een pak luiers kost? Die spaarrekening slaat werkelijk nergens op. Die kan hij altijd nog openen. Het kind heeft verzorging en spullen nodig vanaf het begin, niet vanaf het 18de levensjaar. Hij chanteert je hiermee, omdat hij weet dat je graag een vader voor je kind wilt, maar eens moet je een grens trekken.

    Hou met een ding rekening. Hij stelt jou niet voor de keuze...hij heeft al zijn keuzes en daarmee de jouwe gemaakt op het moment dat hij jou verliet.
    Dus het is niet jouw keuze dat hij het kindje niet zal zien als hij niet gewoon, zoals ieder ander dat ook moet, zijn alimentatie betaald. Deze keuze heeft hij al lang gemaakt.

    Wat ik hiermee wil zeggen is, dat je jezelf niet schuldig moet voelen tegenover je kindje. Als hij het graag wil erkennen en er verantwoordelijk voor wil zijn, dan moet hij zich ook gedragen als een vader. En een vader heeft rechten, maar dan moet hij wel voldoen aan zijn plichten.
    Jij doet niks verkeerd. Doe geen dingen waar je spijt van krijgt.

    Veel sterkte in deze moeilijke situatie. Hij maakt het er in ieder geval al niet makkelijker op.

    Liefs Vaam
     
  12. Miez

    Miez Fanatiek lid

    7 feb 2008
    1.118
    0
    0
    Misschien kun je hem voorstellen om het er even een paar maanden niet over te hebben? En hem voorstellen dat jullie die maanden gebruiken om allebei zelf na te denken over hoe jullie alles kunnen regelen...
    Als hij niet naar je wil luisteren, kun je het misschien in een brief zetten. Dan kun je er ook bij zetten dat je echt graag wilt dat hij wel een rol speelt in het leven van jullie kindje.
    En als hij nog enigzins voor rede vatbaar is, zou ik hem wel meevragen naar de controles, Ć©ventuele echo's ed. Dat het voor hem duidelijk is dat je hem erbij wilt betrekken.

    Maar goed, ik ken je ex niet, dus ik kan ook niet weten of jij hier wat mee kunt. Heel veel sterkte in ieder geval. Ik hoop dat jullie eruit komen. Het zou mooi zijn als je kindje een vader heeft die zijn verantwoording neemt.

    Groetjes
     
  13. shy

    shy Actief lid

    21 apr 2008
    106
    0
    0
    Harderwijk
    Op dit moment valt er niet met hem te praten.

    en heb hem al meerdere keren gezegd dat we het hier nu niet over moeten hebben. Maar hij wil dat perse.

    Ik ben constant de trekkende kracht geweest in dit alles, maar het houd een keer op. Op deze manier wil ik niet dat hij de vader van mijn kind is!
     
  14. Niet meer actief

    Ik denk dat het nou juist wel heel belangrijk zijn om zulke zaken nu al goed op een rijtje te hebben... denk niet dat wanneer die kleine er is je erop zit te springen om dan nog zoveel zaken te gaan regelen..

    Hoop dat je eruit komt meid
     
  15. shy

    shy Actief lid

    21 apr 2008
    106
    0
    0
    Harderwijk
    Maar als hij eisen stelt die niet reeel zijn en ik de dingen anders zie maar dat totaal niet wil dan valt er weinig te overleggen en te praten.
    Want wat hij wil kan helemaal niet en dat is ook niet reeel.
    Dus op dit moment praten kan niet. Dan kan je beter een maandje wachten.
    Ik wil het wel geregeld hebben voor het kind er is anders hoeft het van mij niet!
     
  16. Merijn

    Merijn Niet meer actief

    Nou sorry hoor, maar met alimentatie kun je meer dan genoeg luiers kopen en dan zelfs nog geld overhouden iedere maand. Ik vind het in de meeste gevallen wel veel. De man van mijn moeder moest iedere maand bijna de helft van zijn salaris afdragen aan alimentatie (hij betaalde ook een belachelijk hoog bedrag aan partneralimentatie wat nu pas, bijna 10 jaar later, is stopgezet).

    Je ex-vriend heeft volgens mij niet zoveel te willen ;) Die alimentatie kun jij namelijk gewoon afdwingen. Nu wil je natuurlijk niet in deze situatie terechtkomen en ik vind het goed dat je er samen met hem uit probeert te komen. Zeg hem gewoon waar het op staat. Ik geloof echt niet dat hij het geld van de alimentatie zelf op een spaarrekening zet. Dat bedrag zal vast een stuk lager zijn. Dus daar zou ik niet op vertrouwen.
     
  17. Isademi

    Isademi VIP lid

    3 jun 2008
    11.327
    2
    0
    Thuisblijfmama
    Zuid Oost Brabant
    ik zou niets met hem te maken willen hebben soms kan je beter zonder vader opgroeien als met een lul van een vader denk ik dan maar ik zou hem geen rechten of plichten geven. Dan zou ik het gewoon lekker alleen doen dan kan hij je ook nooit emotioneel chanteren want wat als het kindje straks wat ouder is en hij krijgt een nieuwe relatie en hij wil haar of hem opeens niet meer zien dan moet je dat weer uit gaan leggen, zit je met een intens verdrietig kind.

    Nee dan maar alleen gelukkig worden hoor...

    Als je financieel tekort komt dan moet het maar die alimentatie met met plichten geef je hem ook rechten dus zou ik niet doen..
     
  18. vaamrile

    vaamrile Fanatiek lid

    30 mei 2008
    1.355
    0
    0
    Shy, meid...blijf bij je standpunt. Tuurlijk moet je er voor zorgen dat jij er in ieder geval over uit bent voor de bevalling.
    Ik merk aan je dat je hem zijn kindje gunt en het kindje een vader gunt, maar dan moet hij eerst even wakker geschud worden. Doe wat jij zelf op dit moment prettig vind. Als jij even een maandje rust wilt, prima, dan moet je dat gewoon doen. Laat hem met rust en reageer niet op hem. Laat hem voelen dat wat hij opgeeft niet niks zal zijn.

    Daarna is het aan hem of hij een vader WIL zijn voor het kindje. Zo ja, dan moet hij de verantwoordelijk dragen.
     
  19. vaamrile

    vaamrile Fanatiek lid

    30 mei 2008
    1.355
    0
    0
    Ik had het ook over de kinderalimentatie, niet over de partneralimentatie. En toch terecht dat er alimentatie word betaald als je je vrouw of vriendin laat zitten als je zwanger bent. De mijne besloot na een zeer gepland kind (eerst MA gehad in december en toen weer zo snel mogelijk aan de slag, want we wilde het zo graag), dat hij verliefd werd op een ander en verliet me bij 10 weken. Dus ja...hij moet zeker kinderalimentatie betalen voor een kind wat ook bij hem gewenst is (hij doet hier overigens niet moeilijk over hoor, hij wil er heel graag zijn voor het kind).
     
  20. Niet meer actief

    Merle, kinderalimentatie is inderdaad niet echt veel.. wordt ook bepaald n.a.v. de draagkracht die iemand aankan, maar het is sowieso niet echt spannend veel! Partneralimentatie daarentegen idd wel
     

Deel Deze Pagina