Ik kan me voorstellen dat het voelt alsof je dan het lot van jullie relatie bezegeld. Dat het echt stopt. No way back. Maar het blijft jou leven. Wat sab zegt, jij maakt de keuzes. En uiteindelijk volgen je ouders je daarin. Niet zonder weerstand. Maar het blijft wel jouw leven. Wel behoorlijk suf dat hij op stap is alsof er niets aan de hand is. Hard naar jou toe ofzo.. zo voelt het..
heb hem sinds vanmorgen niet meer gezien.... heb mijn spullen vanmiddag gepakt toen hij werken was... zodat ik ook niet naar het huis hoef... voelt zo zwaar kut... zoals ik het heb beschreven aan hem: ik moet heel de dag op mijn ademhaling letten, mijn tranen bedwingen, en de misselijkheid wegdenken.. anders zou ik hyperventileren, janken als een klein kind en kotsen van angst... vanavond mijn maatje (die het al wist) nog gesproken, en mijn trainster even ingelicht.... Die schrok zo hard... had dat niet verwacht... Dezelfde reactie als ik had... Maarr ze hebben het geen van allen gemerkt op de training zelf... kan me goed groot houden, nu niemand nog iets weet..
Oh meis ik vind het zo kut voor je! Zodra iedereen het een beetje weet moet je wel aan jezelf gaan denken hoor. Anders vreet het je helemaal op.... Heeft hij wel netjes met je gepraat om te vertellen dat hij niet verder kon? Nogmaals, geen zin om te antwoorden dan begrijp ik dat heel goed
tis nu wel stiller met berichten... hak erin... sorry meiden, maar vrolijk ben ik niet... het stappen julesz... ja, misschien zijn uitlaatklep.. maar ook dat doet zeer.. Net of hij 'blij' is vrij te zijn ofzo.. Mijn schoonouders, weet niet meer wie het vroeg... zijn schatten, steunen mij nog steeds, en vinden dat hij het maar even moet uitzoeken.. Ik ben zo muts, zeg tegen mijn s-moeder, als je morgen boodschappen doet, neem wc papier mee voor hem... anders is het op.. Zegt ze, kris, hij besluit dit.. moet hij ook voor zichzelf zorgen..
Het is ook zo hoe minder mensen het weten hoe groter jij je kunt houden, want dan is t op een of andere manier niet echt ofzo. Ik herken dat wel. Maar soms lucht het ook wel een beetje (en echt maar een beetj) op het gewoon te laten gaan, want ook dan komt je frustratie en je woede er echt uit. En dan maar kotsen maar je bent er wel even van af. Ik vind het zo ontzettend rot voor je en ik ben zoooo boos op hem! Ik snap niet hoe hij het in zijn bolle kop haalt om jou zo'n pijn te doen! Hij ziet niet in wat hij laat lopen.... eikel
hij was zo kalm... zo beheerst toen hij het zei.. hij heeft het echt geaccepteerd... zijn besluit gemaakt... wat is praten... ik alleen janken en hij verteld dat afgelopen jaar het beste jaar ooit was samen maar dat hij het aan het eind niet meer zag zitten... En dat hij denkt dat hij het zeker weten, maar ook wel angst heeft dat hij er misschien spijt van krijgt.. maar dat hij dat risico maar loopt omdat hij zo niet verder wilt... meer vragen, kom maar op!
Hij grijpt maar lekker mis met zijn plee papier... Je hebt echt gouden schoonouders hoor heel fijn dat ze je zo goed opvangen!
Heftig omschreven trouwens, wat je hem ook schreef. Ja, iets lolligs eruit flappen is makkelijker dan genuanceerd reageren op een andermans verdriet die zich bloot geeft. En meis, we hebben toch allemaal geroepen dat je vooral alles moest uiten zodat we je ook kunnen steunen. Dat hield niet in dat je dan alleen maar vrolijk mocht doen hoor. No worries about that... Het zal zijn uitlaatklep zijn, voor jou voelt het ronduit k*t. Zucht
oja, 27 feb ben ik nu zeker van de partij... moet jullie dan live bedanken voor jullie steun enne niemand mag gaan slapen, want dan moet ik weer gaan nadenken hier in dit bed... van mijn s-zusje... die heerlijk honderd duizend foto's van haar en haar vriendje, dolgelukkig heeft hangen.. Joepie, wrijf het er maar in...
Ik wil van alles zeggen over hem, maar daar zit jij niet op te wachten. Ik vind het zooooo oneerlijk allemaal. Dit verdien je gewoon niet!
Jesus, wat een heftig gesprek zal dat geweest zijn! Oh hij gaat hier zo'n spijt van krijgen. Heb je al enig idee waar je naartoe gaat?
Krisje Het is erg moeilijk om het je ouders te vertellen, maar doe het alsjeblieft. Ze zullen erg schrikken, maar je zeker steunen. En die steun heb je nu hard nodig, ook van je ouders! Stel.....het komt ooit weer goed tussen jullie, dan is dat jouw keuze, en niet die van je ouders. Het zal dan niet gemakkelijk zijn maar weet zeker dat je ouders je ook dan blijven steunen. Dat hij is gaan stappen, is keihard tegenover jou. Wanneer en hoe is de knoop doorgehakt? Snap het als je het niet wilt vertellen hoor!
Sorry Kris...maar ik ga echt naar bedje toe... Veel sterkte voor vannacht en probeer wat te rusten, dat maakt je ook sterker.. Zoek naar woorden om je in een keer op te vrolijken, maar dat kan natuurlijk nooit..die zijn er gewoon niet.. Denk aan je.. dikke kus
ja hoor, een kwartier met jullie en ik jank al als het kleine kind... gelukkig lig ik nu alleen op bed, en zien mijn s-ouders, die ze eigenlijk niet meer zijn en worden , mijn verdriet niet.. weet hoeveel pijn het bij hen doet namelijk...
Gooi het er maar lekker uit meid. Doe lekker de lampen uit dan hoef je ook niet naar die foto's te kijken. Ik moet ook echt gaan slapen het spijt me, maar ik heb morgen dagdienst en voel me al niet te top... Morgen avond ben ik weer de hele avond alleen thuis dus als je er behoefte aan hebt kun je me altijd hier vinden, kwekken op hyves of mailen. Ik denk aan je!
waar naartoe... zal naar mijn ouders moeten denk ik.. maar dan zal ik eerst een bed moeten kopen, want dat is naar de sloop gegaan toen ik het huis uit ging.. en daar zal ik wel lang moeten zitten denk ik... heb namelijk al mijn spaargeld afgelopen jaren in de inboedel van 'ons' zitten en sta nergens ingeschreven zoals zorg voor wonen of wat dan ook... daarnaast heb ik nu geen vast contract dus kan ik daar ook helemaal niets mee... maar naar huis gaan wil ik eigenlijk ook liever niet... maar ja, ga vrienden ook niet belasten.. dus naar 'huis' is de enige oplossing
jullie moeten ook gewoon gaan slapen.. ik moet ook slapen... anders ben ik zo een figurant uit thriller ofoz... dus ook jij jojo trusten...
Kris, ik ben er nog even hoor! Heb snel tandjes gepoetst en lig in bed met de laptop. Kom maar op en laat maar gaan die tranen..