Ik moet mijn meisje nog steeds voor elk slaapje helpen om in slaap te komen. Dit duurt niet altijd lang. Vaak hoef ik alleen maar even naast haar te gaan zitten en haar handje vast te houden en soms wat over haar bolletje te aaien. Met 5 minuutjes slaapt ze dan. Maar ze is dus nog nooit (!) bij ons thuis zonder mijn hulp gaan slapen. Als ik weg loop voor ze slaapt gaat alleen maar steeds harder en harder huilen, tot dat ze volledig overstuur is. Op de opvang kan ze het overigens wel. Nu vind ik het niet zo'n probleem om bij haar te blijven tot ze slaapt, maar nav van een ander topic begin ik me wel af te vragen of dit uitzonderlijk is? Ik dacht eerder eigenlijk heel naief dat de meeste ouders dit moesten doen, haha. Denken jullie dat dit zal betekenen dat ik nog jáááren haar moet helpen met inslapen? En zouden jullie dit proberen af te bouwen (zou eigenlijk niet weten hoe) of er lekker mee doorgaan?
Ik zou wel gaan afbouwen. Want dit lijkt mij eerder een gewenning worden voor haar dat jij haar in slaap helpt. En hoe ouder ze worden, des te moeilijker het wordt om af te leren.
Het is natuurlijk de vraag wat jij wilt. Als je zelf prima vindt om haar te helpen, gewoon blijven doen. Bedenk alleen dat tussen 11 en 13mnd de grootste verlatingsangst fase is -> geen fijn moment om dit af te bouwen. Ik ben de enige in mijn familie waarbij de kinderen zelf in slaap vallen. Mijn moeder heeft mij tot mijn 4de in slaap geholpen, mijn nichten liggen altijd naast hun kinderen totdat ze slapen. Tot ongeveer de leeftijd dat het kind kan lezen (en dus een boek gaat lezen in bed). Maar het hoeft natuurlijk niet zolang te duren, je kiest zelf wanneer je gaat afbouwen.
Hier hetzelfde hoor. We hebben het wel eens geprobeerd, maar dan is het drama en overstuur. Als we even bij hem blijven slaapt hij binnen 5 minuutjes.
Ah wat fijn om te horen dat er toch meer zijn die het zo doen. Ik vind het zelf op dit moment eigenlijk helemaal niet erg. Ik vind het juist wel fijn om haar lekker in slaap te zien vallen en haar zich lekker veilig te laten voelen. Ik wil alleen niet dat ik haar iets leer wat op de lange termijn disfunctioneel is voor haar. Ik denk dat Adi wel een punt heeft dat we sowieso eerst maar even door de verlatingsangst periode heen moeten. Ik merk ook wel dat mn meisje daar nu last van heeft.
Vrienden van ons hebben een zoontje van bijna 15 maanden en die heeft ook veel moeite om alleen in slaap te vallen. Er gaat bijna geen avond voorbij dat ze niet bij het bedje zitten. Ook nemen ze hem nog vaak bij hun in bed. Op vakantie heeft hij twee weken (!) bij hun in bed geslapen omdat hij anders maar bleef huilen. Ben blij dat ik dat niet meer heb als ik heel eerlijk ben. Onze meid gaat gelukkig heerlijk slapen als ik haar in bed leg!
Wij ook 11 maanden oude dochter Die niet zelfstandig in slaap kan vallen.. Flesje en op de arm in slaap vallen dan gauw in bed leggen. Dit doen we omdat als ze huilt zichzelf helemaal overstuur maakt, dr adem inhoud en dan helemaal blauw aanloopt. Dit vind ik doodeng. Snachts ook nog steeds wakker en dan komt ze ook bij ons in bed. Dus tips heb ik niet maar lees wel ff mee...
Hier een dochter van bijna 1, kan geen enkel slaapje alleen in slaap vallen. Er is een periode geweest dat het wel kon, maar op één of andere manier is het er weer ingeslopen dat ik er bij moet blijven. Ach, het is nog nooit écht "goed" gegaan met slapen, dus ik heb me er maar bij neergelegd, ik vind het ook niet erg. Ik zie het maar als een heeeele, laaange fase
Hier het zelfde.. Al vanaf zn geboorte kan hij moeilijk in slaap komen in zn eigen bedje. Ergens anders geen probleem.. Maar hij zit nu ook in een fase als we weglopen, dat het drama is. Hier dus een flesje en dan gauw in bedje leggen. Gisteren werd hij ineens rond 21.30 wakker en zei tegen mn man... Nu geef ik eens niet toe en probeer ik eens de 5 min regel. 5 min laten huilen, 5 min op de kamer troosten, kriebelen enz.. Maar ik heb een volhouder om 23.00 sliep hij nog steeds niet. Zichtbaar moe, maar het lukte hem niet. Flesje gegeven en hup! Hij sliep... Het zal ooit wel eens komen!
Zelf geen ervaring mee. Eigenlijk juist het tegenovergestelde. Valt niet in slaap als ik erbij blijf, wil alles meemaken zeg maar. Wel een fase van scheidingsangst gehad met negen maanden. Heeft weken geduurd. Mochten echt niet weg van haar bedje/kamer. Steeds een stapje verder en dan konden we weg en viel ze in slaap. Soms duurde dit wel 1 tot 2 uur. We hebben haar nooit uit haar kamer weggehaald toen en ook zoveel mogelijk in bed gelaten. Nu slaapt ze gelijk weer in gelukkig. Ik zou toch proberen om stapje voor stapje haar zelf in slaap te leren vallen. Eerst nog met aanraken, dan alleen ernaast gaan zitten, daarna bij de deur gaan staan, enz. Hoop dat je er wat aan hebt.