Ik doe een hele leuke cursus over gespreksvaardigheden, een van de dingen die ik tot nu toe geleerd heb is te minderen met de woorden maar en waarom in gesprekken, deze woorden slaan in principe de mening van je gesprekspartner neer.. Zie het verschil: Ik begrijp wat je zegt, maar waarom heb je dat gedaan? Of Ik begrijp wat je zegt, ik denk er anders en vraag me af hoe je tot jouw besluit gekomen bent. Klinkt misschien een beetje vaag, toch heb ik het uitgeprobeerd en ik vind dat vooral ik gesprekken met mijn leerlingen veel positiever en rustiger uitpakken.. Veel minder onzinnige discussies Het viel me trouwens erg tegen van mezelf hoe vaak ik die woorden gebruikte. Ben nu bezig met ik wil niet zeggen in plaats van ik kan niet.. Dat is best pittig, vaak wel eerlijker en geeft Eigen keuze aan.. Misschien leuk om eens te proberen? Een eigen mening geven zonder je gesprekspartner af te branden
Leuk in het zakenleven, en als je op school les geeft, maar als je dit in het dagelijks leven toepast denk ik dat mensen je raar aan staan te kijken, denk je niet? Beetje te keurig/netjes/chique, voor in t normale leven......
Nou dat dacht ik ook, toch ik gebruik het ook gewoon thuis.. Ik ben nogal zo'n typ die graag mijn eigen mening laat horen en zo laat ik tenminste een ander ook meer in zijn waarde.. Inclusief mijn vriend, die bleek allergisch voor mijn maaren en waaroms..
met de woorden maar en waarom, brandt je je gesprekspartner niet per definitie af toch? ik voer gesprekken met mijn partner vanuit mijn gevoel en als ik dan zou moeten nadenken over mijn "maars, en waaroms" dan zou dat mijn gevoel in de weg staan. op zakelijk vlak is er niks mis met deze techniek maar in de privésfeer heeft het niet mijn voorkeur.
O dat zeg ik al jaren, ha ha Ik ben ook allergisch voor mensen die veel maar en waarom gebruiken Merk dat dit echt heel vaak in de zorg en welzijn wordt gebruikt. Een vriendin van me woont in een woonvorm ( omdat ze gehandicapt is, lichamelijk) en die wordt er ook niet goed van dat geanalyseer en gevraag.
'Waarom' is vaak een verborgen verwijt, een schuldvraag. Bijvoorbeeld: 'Waarom ben je te laat?' (Beter is: 'Wat is de reden van dat je te laat bent?') 'Maar' ontkent vaak alles wat daarvoor is gezegd. Bijvoorbeeld: 'Ik vind het niet erg, maar.... / Ik vind je niet te dik, maar... / Dat is goed, maar.... / Ja, maar...' Ja, gesprekstechnieken: leuk!
Niemand kijkt mij gek aan. Vragen als waarom stel ik zelden. Daarentegen vraag ik, hoe komt het dat ... Ook het woord ´maar´ zal je bij mij niet vaak horen.
Mij kijkt ook niemand vreemd aan, ik denk dat je het verschil pas voelt als je het probeer.. Ook in je privé leven.. En ik vind niets mis met wat nettere omgangsvormen, het verschil is echt leuk om te merken..
ik vind van niet. het staat en valt met hoe je het verwoordt. een voorbeeld: Waarom heb je die klant niet teruggebeld? Wat is de reden dat je die klant niet hebt teruggebeld? Je moet morgen in pak komen werken. Het is nodig dat je morgen je pak aanhebt, want we hebben een belangrijke klant die komt. @ Ts, het is idd. vage shit, maar ach het went
iets neerzetten in de vorm van jouw eigen mening klinkt idd al heel anders dan iets neerzetten als een statement.
Het is juist de truuk om dit bewust toe te passen, maar op een manier dat het niet geforceerd overkomt. En dat doe je gewoon door te oefenen, maar vooral ook door heel goed naar anderen te luisteren, dan zul je zien wie het 'van nature' al wel doet, en wie niet. Je kunt echt niet ineens deze technieken honderduit gaan toepassen, als je er nog nooit bewust van was. Het is een leerproces, en de eerste stap is beseffen dat zoiets bestaat, en zien dat je er je voordeel mee zou kunnen doen. En uiteindelijk heb je een doel waar je zelf beter van wordt, namelijk dat je je mening kunt zeggen zonder iemand in de positie van een tegenstander te jagen. Dat maakt het uiteindelijk voor jezelf makkelijker. En dáár gaat het om, toch? 'Ach schat toch, hoe kan het dat je niet aan stofzuigen bent toegekomen?'
Stof om over na te denken al denk ik niet dat ik het lang "KAN" toe passen... ben bang dat ik snel weer in mijn oude doen en laten terug val... Waarom weg proberen te laten, wil ik wel gaan proberen. Vooral kinderen hebben op de waarom vraag geen antwoord. Bv.... waarom doe je je zusje pijn? (tja verwacht ik nu echt dat hij zegt omdat ik een ettertje ben) of waarom ben je dan niet op tijd naar de wc gegaan? (tja ik was te lui mama....) "Hoe kan het nou..." ipv "Waarom" klinkt ook veel liever en niet zo verwijtend... Ik ga het gewoon proberen!!!!!
Hier laatst ook een training gespreksvaardigheden gehad. Inderdaad ook deze woorden, dat waarom klinkt als een verwijt. Ik pas wel op met het woordje 'maar'. Heb ergens (geen idee waar of wanneer) geleerd: Everything before the but doesn't count. Dus als je het woord 'maar' gebruikt ontkracht je alles wat je voor de maar hebt genoemd. Daarom let ik altijd goed op, hoewel het anders formuleren nog wel lastig gaat.
Je kunt 'maar' vaak gewoon weglaten, of vervangen door 'en'. probeer 'maar' het gaat makkelijker dan je denkt.