Oke wellicht verwacht ik teveel? Maar ik kan mijn 2 weken oude baby nooit rustig weg leggen. Hij valt enkel en alleen in slaap aan mijn borst. Dat vind ik niet erg maar als ik hem dan weg wil leggen wordt hij wakker en gaat huilen. Snachts wil hij alleen op mijn borst slapen. Overdag of in mijn armen of in de draagdoek. Ik vind dit niet zo'n heel erg probleem, hij is ook nog klein. ..maar mijn dochter deed dit dus ook en is nu bijna 2,5 en heeft nog steeds moeite met slapen. Ik weet ook niet meer precies hoe het bij haar ging destijds. Ik vind het alleen voor haar zo sneu dat ik continu met haar broertje bezig ben. Ik wil er ook voor haar zijn maar hij vraagt continu aandacht. Nogmaals hij is erg klein dus ik vind het nu niet erg. Ik vraag me wel af of en wanneer dit anders wordt? Iemand ervaring mee?
Zolang je t zelf volhoud lekker bij je houden.. Hij is 9 maanden constant bij je geweest.. Slaapt ie wel naast je? Bijv samen in bed en jij ligt er naast (cosleeper).. En betrek je dochtertje erbij vertel haar waarom je zoveel met haar broertje bent (broertje voelt zich veilig tegen mama aan bijv).. En dat je dat ook met haar deed.. Onze dochter sliep tot 6 weken veel bij ons, kon ook niet even neergelegd worden vooral s'nachts was t mama/papa honger.. Daarna gaan inbakeren en dat samen in bedje (wiegje eerst) ging goed.. Succes en nog gefeliciteeerd genietse!
Cosleeper hebben wij ook maar wil hij niet in slapen. Inbakeren doen we vanaf de 4e dag maar lijkt ook niet echt te werken. Achja. Als hij 16 is slaapt hij vast niet meer op mijn borst
Herkenbaar. Zo vermoeiend he. Uitzitten denk ik. Hier gaat het nu, na 3 mnd, steeds een beetje beter. De nachten hebben we in ieder geval alweer terug
Herkenbaar. Als ik je woorden lees ik dat jij in ieder geval al iets meer acceptatie hebt als ik toen. Ik dacht echt: Dit is fout, mijn kind doet gek." Ik weet dus nu dat het niet gek is, maar puur natuur. Wel zwaar ja. Probeer jezelf zo veel mogelijk te ontlasten. Soms even oppas regelen als je even wilt ademen zonder baby tegen je aan. Het gaat vanzelf beter. Cosleeper was voor ons in het begin ook voor de zier (wel handig zon groot nachtkastje ) , maar langzamerhand kon hij steeds beter naast me slapen ipv op me. Oftwel eerst nog in mijn armen en dan een paar maand later ècht naast me. Het voelde alsof het een paar jaar duurde, die eerste maanden, maar achteraf.. het gaat zo snel voorbij. Probeer je niet teveel zorgen te maken zoals ik, maar laat het een beetje los als het lukt. Fijn ook dat je de draagdoek hebt ontdekt. Ken je draagpraat al op facebook? Succes en sterkte!
Herkenbaar hoor. Snachts slaapt mijn zoontje nu prima in zn eigen bedje maar overda heeft hij me meestal nog nodig om in slaap te vallen ( of zijn papa natuurlijk) maar wat je zegt, voor ze 16 zijn slapen ze zelf wel. Lekker op de bank kruipen, serie aan en genieten, voor je t weet is t allemaal alweer anders!
Herkenbaar.. hier ook voor de 2e maal zo n handenbindertje . Sinds week 8 slaapt ze wel eindelijk alleen s nachts, maar daarvoor ook steeds op of tegen ons. Overdag nog steeds.. ik heb al vanalles geprobeerd maar ze is gewoon biet op haar gemak alleen en ligt voortdurend te friemelen. Doet ze ook als ze bij mij ligt, maar dan slaapt ze wel erdoor. Normaal gaat ze over 2 weken nr de onthaalmoeder, maar dat lukt echt niet zo. We nemen dus wat extra dagen verlof. Ooit passeert het weet ik van mijn middelste dochter, maar lastig is het wel he . Ik en mijn huis zien er ondertussen niet meer uit 😁😁
Ook hier herkenbaar... Viel alleen in slaap op mijn borst of naast me tijdens de voeding.. Na 4 weken besloten om een soort babynestje te kopen en ze slaapt nu tussen ons in..