Ik heb expres de geboortekaartjes een week na zijn geboorte verstuurd. Maar het kraambezoek is me op zich alles meegevallen; Er komen nog wel wat mensen langs na de jaarswisseling maar daarna is het wel klaar. Waar ik me vreselijk aan geirriteerd heb is de familie/vrienden van mijn vriend... Die kwamen allemaal van verder weg (uur rijden), bleven allemaal minstens 4 uur rondhangen en hebben ook allemaal mee gegeten in de avond. Terwijl mijn oom en tante die eveneens op ruim een uur afstand wonen, het netjes bij een uurtje kraambezoek hebben gehouden. Die voelde zich veels te bezwaard om langer te blijven zitten, en terecht. Houd je aan je rusttijden, dit heb ik zelf veels te weinig gedaan en dat voel je met evt. gebroken nacht echt wel. Daarnaast; Geniet van de luxe van kraamzorg en (ookal is het vaak even wennen) lekker in de watten leggen. Wees gewoon consequent en probeer goede afspraken te maken, en zorg vooral dat je samen met je partner op 1 lijn zit. Ik was na mijn bevalling niet mondig genoeg om tegen zijn woorden in te gaan, met als gevolg dat ik mijn halve kraamtijd eters heb gehad.
Ik ben ook niet zo'n "gezellig-ik-heb-bezoek" type.. Ik hou er niet van.. Als mn moeder er straks ( dat duurt nog zo'n 30 weken..) dan is prima.. graag zelfs.. Maar mn schoonfamilie, hoe aardig ze ook zijn, komen met minimaal 4 personen.. pa en ma rijden zelf niet.. de tweelingbroer van pa komt vast ook mee.. en dan nog een zwager/schoonzus die rijdt.. en misschien diens partner ook mee.. Ik hoop echt op een dijk van een KV want midden in de zomer heeft mn man waarschijnlijk genoeg werk te doen, dat niet altijd kan wachten... Ik verschans me dan maar boven ofzo... stekker van de telefoon eruit.. tjonge.. dat ik me er nu al over op kan winden.. Ach ergens niet zo vreemd, als bezoek ontvangen niet je hobby is..
Ik ga niets op het kaartje zetten, ik heb daar echt weinig mee. Van mij mag iedereen komen wanneer ze willen, als ik er geen tijd/zin in heb dan zeg ik dat ook gewoon. Ik denk dat het scheelt dat we weinig familie hebben. Hooguit mijn broer en zus met hun gezin en mijn ouders. Mijn ouders mogen meteen langskomen geen probleem, mijn broer en zus in principe ook, maar die hebben zelf kinderen en bellen zeker weten van te voren wel even. Ooms en tantes heb ik wel een aantal maar dat zijn ook mensen die echt eerst even bellen. En al zouden ze onverwachts komen ook geen probleem. Mijn vriend heeft niet zoveel met zijn (adoptie)familie. Zijn adoptieouders zullen wel bellen om een keertje langs te komen en zijn broertje en zusje zijn altijd welkom. Ook heeft Carlos veel vrienden die langs willen komen, maar die komen echt niet een hele middag hier rondhangen. Ook ben ik niet iemand van een vaste tijd rusten, ik rust wanneer ik dat wil, ga het niet op een vaste tijd doen omdat dat makkelijker is voor anderen Het wordt de eerste dus hoe kan ik bedenken dat ik van 1-3 rust nodig heb? Misschien heb ik wel rust nodig van 12-5 Dan neemt mn vriend het maar ff over ofzo hoor. Mensen merken het vanzelf als ik in mn bed lig. Zien we dan wel weer Ik vind visite gewoon totaal geen probleem, die past zich gewoon aan mij aan. Dat doen ze nu ook al, dus komt wel goed
Ik weet uit ervaring dat een kraamverzorgster altijd de kraamvrouw in de gaten houd en er wat van zal zeggen als het teveel word. De vaste rust tijden worden overal wel zo´n beetje gehandhaafd om regelmaat te houden. En ook de dames die zeiden dat ze niet wilde gaan slapen moesten gaan liggen, al gingen ze maar lezen. Vaak waren ze dan wel heel blij dat ze even de rust hadden gepakt. Ik weet nog niet hoe ik het ga doen. Tussen 1 en 3 en na 9 uur geen visite de eerste weken. Oh enne bellen van te voren want als ik me niet goed voel dan komen ze er niet in.
Wij hebben op het kaartje gezet dat iedereen moet bellen voordat ze komen, en verder heb ik hele goede afspraken met mijn man over het kraambezoek. De eerste week alleen naaste familie, en zij blijven max anderhalf uur. Na de eerste week kijken we verder hoe ik me dan voel. Ik heb me heel erg zorgen gemaakt over het bezoek, omdat ik niet goed op kan schieten met de vriendin van mijn schoonvader, die vindt dat zij oma wordt. Ze is echt ontzettend opdringerig. Ik heb er goed met mijn man over kunnen praten, en ik heb er alle vertrouwen in dat hij het regelt
Ik lees dat men toch weerstand biedt tegenover mijn opvatting dat je familie niet zomaar op straat kan laten staan. Ik blijf erbij dat je dat niet zomaar kan maken. Maar dat is mijn mening. Ik ben echt zo opgevoed dat er altijd wel familieleden zullen zijn die niet altijd rekening met jou zullen houden, desondanks moet je geduld tonen en vooral met de ouderen komt dit wel eens voor. Als er een jongere paar met kinderen komt gedurende de eerste dagen, dan zit ik hier ook niet echt om te springen en heb ik liever dat ze wat later in mijn kraamperiode komen. Ieder zijn keuze natuurlijk... ik hoop dat ik dit in ieder geval nooit hoef te doen. Als je zulke situaties wilt voorkomen, is het misschien handig om een geboortefeestje te houden. Zo ga ik het in ieder geval regelen, dan kan iedereen toch genieten van de geboorte.
ik zou ze ook lekker buiten laten staan, je hebt via de telefoon duidelijk gemaakt dat het niet kon, en als hun zo ego zijn om dan toch gewooon langs te komen omdat hun dat willen, jammer voor hun. ik zeg altijd klant is koning maar ik ben keizer. mijn lichaam, mijn huis en mijn kind. mijn schoonouders schijnen elke dag te komen, nou dacht het dus niet, ook zij moeten eerst bellen voordat ze langskomen. gelukkig heeft mijn vriend dezelfde opvatting. en hij kan het ook nog zo heerlijk zeggen hahahahahaha. wij hebben ook op het kaartje neergezet eerst bellen. ik wil namelijk zelf bepalen of ik wel zin heb in bezoek maar de tip om het geboorte kaartje later te versturen vind ik wel een goed idee. ik wil juist de eerste week zoveel mogelijk alleen met mijn vriend en ons kindje zijn, 1ste week doe je nooit weer over. en idd de kraamhulp vragen om het bezoek eruit te ""gooien"" hihihihi
Ik heb de eerste 2 dagen in het ziekenhuis gelegen en heb gewoon gezegd dat het tussen zo en zolaat bezoekuur was. Je kon er de hele dag bezoek ontvangen, maar daar had ik dus echt geen zin in, dus dit werkte prima. Ik wou ook alleen bezoek als mensen het van tevoren lieten weten. De eerste dagen waren zwaar en ik heb sommige dagen gewoon helemaal geen bezoek gehad, heb ze gewoon weer afgebeld, was oververmoeid. Wij hebben er van tevoren ook gewoon bijgezegd dat het voor max. een uur is. Volgende keer ga ik mensen er ook op wijzen dat ze niet ziek langs moeten komen. Je denkt dat het vanzelfsprekend is, maar ik kreeg echt kraamvisite die een snotverkouden kind hadden meegebracht. Verder de kraamhulp instrueren met je wensen.
wij zetten op het geboortekartje de rusttijden enz en daar zal ik heel streng in zijn. minder streng voor mn vader (want die komt van de andere kant van de wereld vandaan) en minder streng voor mn schoonmoeder. verder familie enz allemaal welkom maar wel op de aangegeven tijdstippen en BELLEN voordat je komt want ik heb nogal een drukke familie en als ze met een man of 5 zijn lijkt het wel een groot feest met veel herrie. niet fijn voor de baby en ook niet fijn voor mij
Bij onze 1e dochter Maricha moest iedereen bellen en dan konden wij zelf inplannen wanneer wij wie op visite wilde. Kwamen ze onaangekondigd... pech joh... stonden dan voor een gesloten deru. Bij onze 2e dochter Rilène was het nog makkelijker, zij is 1 wk voor de 1e verjaardag van Maricha geboren dus het was een verjaardag en een kraamfeestje in 1! Oh jah bij ons was wel de regel dat wij bepaalde wie onze meiden vast mocht houden. Wij deden dan de kleine in de box, dan kon men hun toch zien.
ja daar zat ik ook eerst aan te denken van wij bepalen wie de kleine mag vasthouden maar ik denk niet dat dat gaat lukken want zodra de een het kind vastheeft..krijg je uit de ene hoek te horen ooww mag ik em daarna en zo gaat het steeds door. heb ik al bij mn zussen gezien. had echt medelijden met de baby, ben op en gegeven moment samen met het kind boven op bed gaan liggen, kon zij haar bezoek de deur wijzen.
ben op en gegeven moment samen met het kind boven op bed gaan liggen, kon zij haar bezoek de deur wijzen. klinkt idioot want het moet eingelijk andersom zijn maar dat wilde ze zelf niet
Zo gaat het idd, maar het is JULLIE kind en dat heb ik ook duidelijk gezegd tegen de kraamvisite, als ze dan door bleven "zeiken" had ik standaard antwoord... "Kom je vannacht dan ook wanneer ons meisje overprikkeld is en over de zeik?" Dan was het snel klaar. Heb iedereen duidelijk gemaakt dat de eerste paar weken ze maar bij een paar personen mochten.
Ben zwanger van ons eerste kindje en weet dus nog niet precies hoe het allemaal voelt en gaat maar zoals ik er nu over denk: - Mensen moeten bellen om een afspraak te maken - Als ik moe ben zeg ik dat en zorgt papa of de kraamverzorgster wel dat ze me met rust laten - De baby gaat NIET van hand tot hand. Als iemand de baby vast mag houden wordt hij/zij niet doorgeven aan de rest van het bezoek! - Ook ouders en schoonouders moeten even bellen van te voren, want vooral mijn schoonouders doen anders precies waar ze zin in hebben. - De eerste week geen gillende kinderen met snotneuzen bij de baby. Heb dat gezien bij een vriendin, was echt verschrikkelijk
Ik heb niks geen rusttijden op het kaartje gezet en het ging hier prima. Alle familie en vrienden begrepen dat zelf wel. Niemand is op gekke tijden gekomen of absurd lang gebleven ook. Alles was mooi verdeeld. Mijn moeder mocht overdag komen wanneer ze wou. Ze wist dat ik 's morgens tegen 11.00/12.00 zowieso wakker was en dan kwam ze heerlijk even langs. Ook heb ik helemaal geen middagdutjes gedaan. Dit is absoluut niet aan mij besteed. Geen enkel bezoek heb ik dus ook boven ontvangen ,want daar had ik geen behoefte aan, lekker beneden op de bank
Ik lees zo vaak 'hoe moet ik omgaan met m'n schoonfamilie in de kraamtijd'. Maar voor je man/vriend zijn het toch zijn ouders, waarom moeilijk doen over bezoek van zijn kant, en makkelijk doen over bezoek van je eigen kant (zíjn schoonouders)? Wij zijn heel relaxed geweest over de kraamvisite. Geen tijden op het kaartje en geen verzoek om te bellen. De meeste visite is in de kraamtijd (eerste 6 weken) geweest en niemand is langsgeweest zonder te bellen. Hadden ook niet dagelijks visite, maar hadden wel 100 kaartjes verstuurd en bijna iedereen is geweest. Gemiddeld was de visite er een uurtje of soms 1,5 uur als we veel te kletsen hadden. In de kraamweek hebben we met de naaste familie (ouders, broers en zussen) afgesproken dat ze langs mochten komen wanneer ze wilden, met als risico dat ze zelf even koffie moesten maken, of de kleine niet konden bewonderen omdat ze gevoed werd. Visite in de kraamweek mocht na een paar dagen onze dochter vasthouden (ze is met vacuüm geboren) en omdat het om naaste familie ging, hadden we daar totaal geen moeite mee. Leuk voor het fotoalbum. Dochter werd er ook niet onrustig o.i.d. van, dat was wel een voorwaarde. Visite die later kwam mocht d'r vasthouden als ze dat wilden, als ze dat niet aangaven bleef ze bij ons. Vaak vond ik het ook wel even lekker om 'r uit handen te geven. Had ik tenminste ook even wat bewegingsvrijheid om even foto's te laten zien of zelf drinken in te schenken. Ik gaf borstvoeding die in het begin niet zo goed op gang kwam, dus ik was al heel erg veel bezig met m'n dochter. Wij zouden het een volgende keer weer zo doen.
Wij hebben ook geen rusttijden op het kaartje gezet, en ook niet dat ze moesten bellen voor een afspraak. Dat was ook niet nodig want iedereen heeft van te voren gebeld. Niemand is onaangekondigd langs gekomen, zelfs een vriendin van mij die normaal regelmatig spontaan op de stoep staat (woont een straat verder) smste of het uit kwam. Iedereen bleef ook maar een uurtje ofzo, hooguit 2 uur.
Haha, nou mijn ouders zijn niet leuk, m'n schoonouders zijn niet leuk... ze zijn gewoon allemaal ehm... ouders ! We hebben geen supergoede band, geen slechte band. Ik zou niet met ze op vakantie gaan en er is bijvoorbeeld ook niemand meegeweest naar de verloskundige. Maar het zijn wel de opa's en oma's van m'n dochter, dus horen ze in haar leven en daar hoort de kraamtijd ook bij of ik hen nou leuk vind of niet. Ter illustratie: ik heb een kennis die oma is geworden en een maand na de geboorte was ze nog niet welkom geweest om het kindje vast te houden. Er waren geen medische omstandigheden, er was geen ruzie geweest, nee, het kwam gewoon niet uit dat opa en oma langs zouden komen. Op en oma moesten van ver komen, dus die wilden niet voor een uurtje heen en weer rijden. Oké, misschien een extreem voorbeeld (wel waar gebeurd) maar dat vind ik triest.