Nee er zijn meer redenen waarom volgend jaar starten -jongste dan bijna naar school - oudste zwemdiploma. - geen extra dure opvang nodig wat we wel hebben als hij dit jaar zou starten -meer tijd dingen te regelen -kids zelfstandiger Oudste dochter speelt nu ook alleen op dinsdag met iemand omdat ik thuis ben andere dagen kan niet. En ze speelt niet eens altijd met iemand samen. Ze vind t heerlijk thuis te zijn. Vrijdagmiddag is onze middag samen en doen we leuke dingen Huishouden doe ik nu al op dinsdagochtend en vrijdagochtend Avonden ook nog wel zoals strijken was opvouwen en andere klusjes in huis Weekenden verjaardagen omdat we hier al Door de weeeks niet heen gaan en dat weten ze ( ivm werken, kids op tijd erin en manlief vroeg eruit)
Mijn eerste reactie zou zijn: nu doen! Hij krijgt die kans van zijn werkgever en laat zien dat hij gemotiveerd is en zich wil ontwikkelen. Dat is heel veel waard! Dat het zwaar is voor jou, zeker dat kan het zijn. Maar het is niet zeker dat het voor jou niet te doen is. Mijn man wilde voor zich zelf beginnen dit jaar.' Het leek me voor hem de ultime stap, het paste bij hem en ik wist dat hij daar gelukkig van zou worden. Dus ja, ik heb hem daar in aangemoedigd al wist ik dat het voor het hele gezin aanpassen zou worden. Ik werk nu niet (dus het is misschien wat makkelijker) maar ik "gun" hem dat en ik weet dat mijn tijd wel een andere keer komt, want ook ik moet daardoor misschien dingen laten. Het kan zijn dat hij opdrachten krijgt die niet op reis afstanden zijn dus dat hij een werkweek in hotel moet vertoeven. Vervelend voor ons en voor hem, niet ideaal maar uiteindelijk zullen we ons wel redden. Er is voor ieder moment wel een reden te verzinnen dat het minder goed uit zou komen. Nu omdat je jongste nog niet zelfstandig genoeg is, straks omdat je twee kinderen hebt die speelafspreekjes hebben. En voor ieder moment is weer een oplossing! Je doet het met het geen dat je hebt. Ik lees dat jullie je beslissing hebben genomen en als het een beslissing is waar jullie beiden achter staan is het goed .
Misschien dat je 'later' alsnog spijt krijgt, niet dat ik dat voor je hoop hoor. Maar dat hoor ik dus altijd, als de kinderen ouder zijn en men zelf (een stuk) ouder is, dat ze dan toch altijd wel spijt hebben. En ik persoonlijk geloof heel erg sterk in kwaliteit over kwantiteit en dat een (succesvolle) carrière niet automatisch betekent dat je de belangrijke dingen van je kinderen zult missen. En al helemaal niet dat je kinderen daar onder zullen lijden, integendeel. Het ligt natuurlijk ook aan wat je van huis uit hebt meegekregen, mijn vrienden en ik komen niet uit van die ouderwetse traditionele gezinnen. Alle moeders óók gewoon goed opgeleid, (part-time) werkend, ambitieus en van mening dat hun dochters niet achter het aanrecht horen maar in het Witte Huis. Bij wijze van.