Mijn bevalling van Espen

Discussie in 'De bevalling' gestart door wannabe, 2 sep 2007.

Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.
  1. wannabe

    wannabe Fanatiek lid

    17 dec 2006
    1.493
    0
    0
    accountmanager
    Deventer
    Maandag , precies een week over tijd. De VK stript niet, het klinkt alsof het al aan het rommelen is en ze neemt aan dat de kleine nog wel zelf zal komen voor de eerste ziekenhuis controle die donderdag zou zijn. Als we s’avonds de honden uit laten weet ik het al …. Dit gaat doorzetten.
    Lichte krampen zo om het kwartier.
    Het is volle maan en we grappen over de invloed op de bevalling.

    Van de spanning kan ik pas om 1 uur slapen, niet slim want om 4 uur zijn de weeën er, en te pittig om nog te slapen.
    Ik kan het in mijn eentje aan tot 7 uur . De wekker gaat en ik vertel Jasper dat hij niet naar zijn werk hoeft te gaan. Hij brengt Maartje naar school en komt weer thuis.
    Tegen negen uur zijn de weeën om de 4/5 minuten en bellen we de VK die rond 11 uur langskomt.

    Helaas pas 3 cm ontsluiting. We mogen bellen als ze om de minuut komen. Ik vang de weeën onder de douche op. Ze doen pijn, veel pijn maar ik kan het nog.
    Jasper zit in de badkamer met een stapel stripboeken. Hij houd de weeën bij en regelt drinken voor me.
    Het is fijn dat hij bij me is.
    Hoe mensen in bad weeën kunnen opvangen is mij een raadsel. Bij mijn eerste poging lag ik krioelend in het bad.

    De weeën komen al vrij snel om de minuut en om 15 uur is de VK er weer. Pas 4 cm ontsluiting, en al 11 uur bezig.
    Ik snap er niets van. Tweede kindjes komen toch sneller…
    De kleine is ook nog steeds niet ingedaald.
    Van de VK moet ik een andere houding aannemen en maar eens een paar uur op mijn zij gaan liggen Dat zou kunnen helpen met indalen omdat verticaal onder douche blijkbaar niet helpt.
    Ik raak enigszins uitgeput van de hoeveelheid weeën. Dit is echt niet leuk meer al uren weeën om de minuut.
    Jasper steunt me elke seconde en heeft ondertussen geregeld dat de honden en Maartje naar mijn ouders gaan.

    Om 19 uur komt Annemiek, mijn favoriete VK die de rest van de nacht dienst heeft.
    Ze constateert 6 cm ontsluiting en een nog steeds niet ingedaald kindje. Ze breekt mijn vliezen.
    ….. Meconium… en niet te weinig ook.
    In sneltreinvaart naar het ziekenhuis dus, waar een heel team op me staat te wachten.
    Bijzonder dat je lcihaam dan even een stapje terugdoet en ik de weeën in de auto kan handelen, in derolsotel naar de afdeling zal wel menigeen me hebben horen kermen.

    Het valt mee zijn hartje doet het goed.
    Ondertussen heb ik 7 cm ontsluiting en mag dus geen pijnstilling meer ( al 16 uur bezig). Ik heb rugweeën, en buikweeën en word gek van de pijn.

    Volgens het ziekenhuis duurt het niet lang meer, maar twee lange uren van kotsen en weeën verdragen staat er nog steeds een heel klein randje. Weggemasseerd krijgen ze het niet, dus ik mag kijken of ik op kracht een keer kan persen. Dat gaat niet goed, De kleine kan het niet hebben en zijn hartslag zakt weg. Stoppen dus…..

    Weer twee uur later, ik heb al een paar weeën weggegild van de pijn en de uitputting, ik geef elke wee over, meestal gal, is ook het randje weg.
    Het hele team staat al met zijn vijven meer dan een uur bij me om me te helpen.
    De VK is gebleven, de gyn is er , de co assistente , die soms zelf mijn benen masseert, verpleegkundige die kruiken in mijn rug regelt. Ze zijn er allemaal voor me…

    Nadat ze al vier uur zeggen dat het bijna zover is geloof ik ze niet meer, en ze begrijpen dat, sorry zeggen ze en ze doen allen hun uiterste best me door de weeën heen te slepen. Jasper puft al uren mee en verteld me hoe goed ik ben, hij geeft me water, dept mijn gezicht, vangt mijn overgeven op in bakje, en is er om me aan vast te klampen.

    Dan mag ik persen, zonder pers weeën maar tegen de pijn in persen is ook fijn. En ook dat komt niet goed, dus infuus erbij om de weeën sterker te maken. Als ze uiteindelijk na 80 minuten persen een stuk van het hoofdje zien beseffen ze dat de kleine verkeerd ligt, een sterrenkijkertje met een groot hoofd. Er wordt snel en beslissing genomen.

    We gaan je de volgende wee verdoven, de wee daarop knippen we je en een wee later pers je hem eruit . Ik vind het best, ik kan niet meer. Na 21 uur weeën, en 3 uur slaap in 48 uur vind ik alles best, als het maar stopt, alsjeblieft help me heb ik geroepen.
    De knip doet pijn, ze knippen ver, maar het maakt niet uit, een
    Wee later pers ik het hoofdje eruit, ik voel mezelf nog verder scheuren, gelijk wordt er iets uitgezogen, dan moet ik nog een keer persen, dat doet pijn, scherpe pijn, maar dan hoor ik hem huilen en krijg ik het glibberige lijfje vol meconium en bloed op mijn buik..
    Het is vrijdag 29 augustus 01:12.
    Apgar 9 ondanks alles.
    Ik kan lachen naar dit kleine wonder en zie Jasper naast me met tranen die over zijn wangen. Hij is vader geworden en kan niet anders meer dan huilen.


    De bevalling was een ramp maar de steun van mijn vriend, mijn VK de verpleging Co assistente en gyn waren zo hartverwarmend en oprecht dat ik daar een goede herinnering aan met me meedraag.
     
  2. Jucade

    Jucade VIP lid

    20 jul 2006
    18.229
    0
    36
    Assemblagemedewerkster
    Heel heftig hoor! Geniet nu maar lekker van jullie zoon en broertje. Mooie en aparte naam zeg Espen!
     
  3. loca

    loca Bekend lid

    18 mrt 2006
    544
    1
    0
    Flevoland
    Wat zul jij blij geweest zijn toen hij eruit was....
    Gefeliciteerd met jullie kereltje.

    Ik hoop dat mijn tweede toch makkelijker gaat hoor :) , ik had bij mijn eerste ook 3 dagen niet geslapen dankzij de weeën. Ik kon ook niet meer.

    Petje af dus voor jou!

    Geniet lekker van je kraamtijd.

    Groetjes,
    Chantal.
     
  4. alice

    alice Fanatiek lid

    16 aug 2006
    4.014
    0
    0
    Overijssel
    Ooohhh meid, wat een verhaal! Wat heb je het zwaar gehad! Petje af hoor..super goed gedaan! Nogmaals van harte en kom lekker bij!

    Liefs
     
  5. Lara11

    Lara11 Niet meer actief

    Jeetje meid, ik zit met zweethandjes je verhaal te lezen...pfff...
    Petje af, je hebt keihard gewerkt! Van harte gefeliciteerd met jullie zoontje! en dat je maar snel mag herstellen.

    Amber
     
  6. Ief

    Ief Bekend lid

    4 okt 2006
    531
    0
    0
    Woow, wat een verhaal, idd petje af! En nu heerlijk genieten van je complete gezinnetje!
     
  7. kiki80

    kiki80 Fanatiek lid

    6 sep 2006
    3.967
    0
    0
    Centraal
    Wannebe, ik heb de tranen in mijn ogen staan. Wat een geweld om Espen op de wereld te zetten.

    Hoop dat jullie snel zijn opgeknapt.
    <knuf>
     
  8. jacoba

    jacoba Fanatiek lid

    6 mrt 2006
    3.436
    0
    0
    tollebeek
    heftige bevalling zeg.
    Van harte gefeliciteerd met jullie zoon
     
  9. Nynke

    Nynke VIP lid

    30 sep 2006
    8.087
    0
    0
    Frankrijk
    Meid, wat een verhaal. Heb de tranen in mijn ogen staan hier. Ik hoop dat je snel opknapt. En geniet van je mannetje met een schitterende Naam.
     
  10. Fibi

    Fibi Bekend lid

    9 mrt 2007
    762
    0
    0
    Telefoniste / Receptioniste
    Drenthe
    Jeetje Wannabe, dat is zeker een heftig verhaal, je hebt het niet kado gekregen! Maar gelukkig is verder alles wel goed gegaan. Meid, geniet lekker van Espen hoor!
     
  11. Lintje

    Lintje Fanatiek lid

    9 okt 2006
    4.944
    26
    48
    Nederland
    pffff... , dit moet haast wel net zo'n prachtig kindje zijn als Maartje. Maar wat heb je daar veel voor moeten lijden. Dat tegen de pijn in persen herken ik.. de rest.. wat was mijn bevalling dan een makkie.. (zeg ik achteraf he).

    Ik vind je hartstikke stoer! En je bent geweldig!
     
  12. Mist

    Mist Fanatiek lid

    18 dec 2006
    1.201
    0
    0
    Brabant
    Tjee zeg vond ik mijn bevalling al een hel met een weeenstorm met persweeen van een uur of 2, maar als ik dit dan lees.. diep respect!
    Mijn vergeethormonen werken nog niet, ik hoop voor je dat die van jou al wel werken.. ;)
     

Deel Deze Pagina