Onze dochter Zoë lacht over het algemeen niet veel naar vreemden. Heel soms kan er bij een vreemd iemand een lachje van af, maar daar houdt het ook wel mee op (hopelijk verdwijnt die eenkennigheidsfase nog een keer ). Alleen bij mijn schoonvader is het echt helemaal mis. Hij hoeft maar in de tuin te staan en ze zet het echt op een brullen. Hij is best een beer van een man met een baard, ik denk echt dat ze bang voor die baard is. Vind het zo sneu voor hem, want hij hoeft maar haar kant uit te kijken en ze is helemaal overstuur, de tranen rollen dan over haar wangen. Afgelopen weekend heb ik haar gewoon even bij hem op schoot gezet, 10 seconden ging het goed en daarna was het gewoon weer mis. We zien mijn schoonouders niet superveel, maar toch wel regelmatig dat ze hun wel kent. Hoe kan ik er toch voor zorgen dat ze niet meer bang voor hem is?
Het gaat over en komt goed, echt! Mijn vader is ook een grote vent met een zware stem en een grote snor. De oudste was in het begin ook bang, begon te brullen zodra hij hem zag. Met 1.5 jaar was het over. De jongste nu precies hetzelfde verhaal. Ik was zaterdag even bij mijn ouders en het was helemaal mis toen hij binnen kwam. Je moet het niet gaan afdwingen, dat werkt naar mijn idee alleen maar averechts. Gewoon normaal blijven doen en haar wel troosten. Komt echt wel goed.
het gewoon rustig de tijd geven, niet teveel forceren en zeker neit afdwingen. dan maak je het alleen maar erger.. als ze straks zelf kan bewegen zal ze vanzelf meer op onderzoek uitgaan en wordt ze niet prompverloren bij iemand die "vreemd" is op schoot gezet, het komt wel goed als ze zelf meer de regie in handen krijgt.
Hier net hetzelfde: gekke bekken trekken en lachen naar iedereen, maar m'n schoonvader moest nog maar naar haar kijken of ze begon te huilen. Op de schoot was al helemaal geen sprake van...En net zoals bij jou heeft hij een baard... We forceerden helemaal niets en langzaamaan verbetert het. Af en toe haar handje aanraken, buikje kriebelen en we zien wel waar we eindigen...
hoihoi, Mijn zoontje heeft er meestal, eigenlijk in het begin last van bij mijn vader. Dan kijkt ie ook erg goed, en kruipt ie allemaal naar me toe, en dan zo'n zielig pruilipje haha.. maar dat is miss 10 minuten en dan is het weer gezellig met opa haha. Denk dat het aan z'n stem ligt, erg zware stem.. Ik weet niet zo goed wat je ertegen kunt eigenlijk. Miss rustig naar je schoonvader toe gaan,en rustig praten? Of miss dat je schoonvader even op de grond kunt gaat zitten? zijn maar wat ideetjes, miss dat het helpt.
misschien iedere dag een foto van hem laten zien dat ze aan het beeld went. Het is maar een gedachte hoor (ik weet ook niet uit ervaring of het werkt). Maar het is idd wel sneu.
Hier duurde het 1,5 jaar voordat ze mijn schoonvader accepteerde, geen idee waarom maar ze moest hem gewoon niet, uiteindelijk is het helemaal goed gekomen en nu is ze niet bij hem weg te slaan. Wij hebben het overigens nooit afgedwongen want dat werkt toch niet, komt vanzelf goed hoor
Ons manneke had het bij allebei de opa's! Ik vond dat echt ook zo sneu Hier heeft het echt een maand of 10 geduurd en toen was het ineens over en nu.....wil hij het liefst bij zn opa's zijn en is het opa voor en na Bij ons is het dus vanzelf goed gekomen zonder iets af te dwingen. Succes!
Bedankt alvast meiden voor jullie reacties! Ik kijk het dan gewoon wel even aan, hadden al gezegd dat hij zijn baard er maar moest afhalen haha
Allebei mijn meiden hebben dat bij mijn vader. De oudste nu ondertussen niet meer, ging idd over toen ze ouder werd. De jongste gaat nu niet meer huilen als ze hem ziet maar wil niks van hem weten. We laten het gewoon gaan, komt vanzelf wel.
troostje met de gedachten.. bij peter begon op dominique na alle kindjes te huilen.. peter is ook groot, maar wel een zacht uiterlijk maar nog gingen kindjes huilen.. het trekt wel bij is een fase.
Da's een fase. Kan maanden duren maar kan ook zo opeens weer voorbij zijn. Hij moet zich niet aan haar opdringen maar gewoon van een afstandje kijken, op een bepaald moment gaat ze vanzelf naar hem toe. Mijn jongste heeft het bij mijn ouders, dan zet ze een vreselijke keel op. Eigenlijk doet ze dat bij iedereen die ze minder dan 1 keer per week ziet. Gaat vanzelf over maar het is wel lastig.. je kan niet even oppas inschakelen om even lekker tijd te hebben voor elkaar.
Mijn dochter heeft mijn schoonvader nog nooit gezien (woont in het buitenland). We gaan er als het goed is in augustus naartoe, dus ben benieuwd hoe dat zal gaan! Maar voor m'n vader was ze eerst inderdaad écht bang. Ze ging dan helemaal trillen enzo, echt zielig.
Mijn dochter heeft het nog steeds af en toe en ze wordt over 1,5 maand twee. Het gaat nu ook wel vaak goed hoor, maar regelmatig is ze bang voor oudere mannen (bekend en onbekend). Ach, gewoon niet te veel een probleem van maken. Voor m'n schoonmoeder heeft ze het ook een hele tijd gehad maar die wilde het dan wel afdwingen. Pakte ze d;r op en zette d'r op schoot. Ook als ze helemaal over d'r toeren raakte. Daar ben ik wel echt een beetje boos op geworden. Je kan die kleintjes nou eenmaal niet dwingen.
Gaat echt over!!! Mijn zoontje had dat ook HEELLL erg met de vriend van mn moeder.. ook grote man met grote snor..... helemaal overstuur als hij m ook alleen maar zag...... maar nu zijn ze dikke maatjes, het is echt een fase.. ik vond het ook heel erg sneu, maar je kan er weinig aan doen en forceren heeft toch geen zin... gewoon laten zo en het gaat echt over
Mijn zoontje heeft echt ontzag voor mijn vader. Als mijn vader hem al aankijkt luistert hij als een tierelier. hahahhaa. Dus gelukkig niet huilen.
gewoon geen aandacht aan besteden want als je haar troost of oppakt zeg je daadwerkelijk dat ie eng is en dat ze dus gelijk heeft, gewoon los laten lopen, zelf niet op schoot houden of oppakken als je ergens bent en als ze dat wit zeg je gewoon nee, dan leert ze meer haar omgeving te gebruiken ipv veilige mama en dan word het ook leuker. Dus zo min mogelijk aandacht aan geven, je mag best bv ook eens opa wat lekkers laten geven en dus de leuke functie geven
heel herkenbaar maar gaat vanzelf over heeft tijd nodig. prober het niet te vorzeren. hier was het met onze dochter bij mijn eigen pa. die zag ze echt een paar keer in de wk maar was altijd mis pas vanaf 2,5 3 jaar kan ze goed met hem opschieten en vind ze hem niet meer zo eng haha. idd sneu voor de opa maar jah je doet er weinig aan. onze zoon daarentegen kan het mega goed vinden met opa dus das dan weer een positieve ervaring voor opa en hij geniet erdus ook extra van. aangezien hij dit met zijn kleindochter gemist heeft.
Herkenbaar! Mijn moeder was ook zo. Ze keek ons er dan op aan... Nu vindt ze het heel leuk als mijn moeder komt.
Fijn om te lezen dat ik dus niet de enige ben. Het zal dan vanzelf wel goed komen. Bedankt allemaal voor jullie reacties!