Voel me echt een beetje rot! Ik heb ook wel eens slaande ruzie met mijn man over dingen waar we ook onze stemmen verheffen. De buren hoor ik eigenlijk bijna niet ruzie maken maar met dit benauwde weer staan de ramen allemaal open.. Hoor ze behoorlijk schreeuwen tegen elkaar en hoor hun kleine dochter steeds praten (3 jaar) ze hebben net een baby gehad en die ligt nu ook te huilen. Ik veroordeel ze niet hoor, volgens mij heb ik vaker ruzie met mijn man maar oh wat is het eigenlijk een naar gehoor als je er een kinderstemmetje tussendoor hoort roepen! Hoop echt dat ik en mijn man zich wel kunnen inhouden en niet voor de ogen en oren van onze dochter zo tekeer gaan! Laten jullie je ook wel eens "gaan" terwijl er kinderen aanwezig zijn of weet je dat te vermijden? Kan me voorstellen met een kleintje dat je beide een kortere lont hebt ivm vermoeidheid/veranderingen etc. Hoe bewaren jullie je kalmte op zulke momenten?
Wij hadden voor de kinderen eigenlijk nooit ruzie en nu zo af en toe eens. Maar schreeuwen/schelden doen we nooit en het is altijd snel Over. Onze kinderen maken echt nooit wat mee wat dat betreft.
Wij hebben niet vaak ruzie maar die keren dat we ruzie kregen en mijn man begint dan zijn stem te verheffen waar de kinderen bij waren ben ik gewoon met de kids weggelopen en gezegd ik kom straks weer terug als je op een normale toon kunt praten.. Of ik stuur hem naar boven met de zelfde mededeling.. Ik maak gewoon geen ruzie waar ze bij zijn... Snap niet dat 'volwassen' mensen dit doen... Als je persee schreeuwen wilt tegen elkaar hou je dan op zn minst in tot de kids slapen ofzo
Ja wij hebben weleens ruzie waar de kinderen bij zijn en dan leggen we uit dat we ruzie hebben. Ruzie hoort erbij in het leven dus ik zie het probleem niet.
Je hebt ruzie en je hebt schreeuwen...2 verschillende dingen vind ik.. Je kunt je kinderen ook leren hoe ze een probleem op kunnen lossen zonder erbij te moeten schreeuwen. Os slaan, ( zoals ts zegt te hebben.) vind ik nog erger.. Hoe kun je als volwassenen nu mekaar gaan slaan en duwen tijdens een ruzie.. Bah dat hoeft mijn vent niet te proberen..
hier ook welleens ruzie maar daarbij schreeuwen wij nooit ik haat schreeuwen ik ben iemand die dan aanwandeld en gewoon chaggie ben en het later bijlegt als ik of vriendlief is afgekoeld. en ja ook daar horen kinderen bij te zijn maar tot een een bepaalde hoogte. dat je ruzie hebt plan je niet en het heeft ook echt geen zin om alles op te kroppen.
plus 1 ter aanvulling: het is niet dat we mekaar de hersens in slaan en ook wordt er niet mega geschreeuwt..
Ik heb mezelf 1 ding aangeleerd GEEN ruzie of discussies waar kinderen bij zijn. Ten tweede blijf ik zeeer rustig, dat het bij de tegenpartij op de zenuwen gaat werken, en dat ze steeds meer hun zelfbeheersing verliezen, en zijn ze uitgeraasd, dan pas wordt er gewoon normaal gepraat over dingen die uitgepraat moeten worden. (maar ik maak wel duidelijk dat ik dit gedrag niet bij mn kinderen tolereer, dus voor het zover komt dat ze uit de plaat gaan, zet ik ze buiten neer en zeg als ze uitgeraasd zijn, dat ze dan weer terug kunnen komen om het als volwassenen uit te praten) (of ik loop zelf weg, tot ik bedaard ben, en praat het dan uit) En op dit moment, laat ik me helemaal niet gaan, blijf ijskoud rustig nu, en zorg er voor dat ik zo min mogelijk stress heb voor de kleine in de buik (al is dat wel moeilijk door 1 persoon) Maar heb geleerd dat rustig blijven beter helpt als gaan schreeuwen, en zeker niet bij een kind zulke ruzies te maken, ga dan even ergens heen, zorg dat er oppas is, en ruzie het daar met veel bombarie uit, (op het strand, bos, van mij part de sportschool) maar vind het niet normaal, bij kind(eren) zo tekeer tegen mekaar te gaan, is ook geen goed voorbeeld als ze later zelf een relatie krijgen en ze leren niet dat het anders kan, dan hebben ze zelf ook altijd ruzie met zulke uitspattingen. En ik denk zomaar dat jij anders je ruzie's aan pakt met je kids erbij als je boven buurtjes dusse denk zomaar dat het bij jullie niet zo escaleert Ik hoop alleen dat ze weten wat het met hun kids doet als ze zo uit hun plaat gaan. Enne wat ook helpt als je je controle verliest, even de bokszak gebruiken (helpt hier errug goed ) Diegene die het had over uitleggen dat je ruzie hebt, is ook een goede tip overigens
Ik zorg wel dat mn dochter er dan ook bij is als we het goedpraten, zodat ze ook weet dat je dingen hoort uit te praten En nee slaan en schreeuwen is hier nooit aan de orde, hooguit stemverheffing, maar echt schreeuwen, nee
Hier gebeurt het helaas ook wel eens ik probeer het altijd te vermijden maar in the heat of the moment vergeet ik of mijn partner wel eens om rustig te blijven praten probeer daarna wel uit te leggen aan de oudste (2,5) dat papa en mama ook wek eens boos zijn op elkaar maar dat we onze stem niet hadden mogen verheffen
en ja daar zit soms schreeuwen bij maar daarna loopt 1 van beide weg. maar ruzie hoort bij het leven inderdaad precies wat ze hierboven zegt.
Ligt misschien ook aan wat je verstaat onder ruzie? Hier werd echt naar elkaar geschreeuwd maar niet gescholden. Ik vind het oneens zijn met elkaar tegen over de kinderen of chagarijnig zijn iets heel anders. Raken jullie kinderen dan niet van slag als je schreeuwd? Lijkt me z'n onveilig gevoel voor kinderen als papa en mama tegen elkaar tekeer gaan. Ook al vind je dat het er bij hoort? Ik ben trouwens helemaal voor om te leven in een gezin waar emoties geuit mogen worden maar tot hoever ga je?
Ja hoor wij ruzien wel eens waar de kinderen bij zijn. En ja schreeuwen gebeurt ook wel eens. We laten hun ook "zien" dat wij het weer goed maken. Het hoort allemaal bij het leven.
Denk je nou echt dat sommige ruzies kunnen wachten tot de kinderen in bed liggen/ op de opvang zijn/ op school zitten? Welnee en geloof me, de kinderen horen t ook als ze in bed liggen hoor... En ze merken t toch wel als er iets gaande is..
Wij hebben vrijwel nooit ruzie, en ook nog nooit tegen elkaar geschreeuwd volgens mij. Als er wel wat is worden we beide wat stiller, of 1 gaat even weg om af te koelen. En daarna praten we er over. Ik vind schreeuwen bij een kind echt niet kunnen. Natuurlijk is het goed dat kinderen bepaalde emoties leren, maar niet op zo'n manier. Ik denk eerder dat een kind angstig word van geschreeuw en zich misschien daardoor onveilig voelt op dat moment.
Hier net zo, maar ik keur het eigenlijk niet goed. Ik ben aardig temperamentvol en kan als ik boos ben, mijn woede moeilijk inhouden. Het moet er allemaal uit op dat moment, ik vind het moeilijk om er later pas op terug te komen. Misschien is dat wel te leren hoor? Geen idee........gelukkig hebben we niet vaak echte ruzie, maar wel een meningsverschil maar dat is anders
Ik denk dat wanneer het "normaal" verloopt, dus geen lichamelijk geweld enz. dat het echt niet zo verkeerd is als kinderen dat horen. Mits het geen dagelijkse bedoening is natuurlijk. Ik denk dat het ook niet goed is wanneer kinderen nooit iets van ruzie horen. Het zijn menselijke emoties en zij moeten daar toch,ook mee om leren gaan?
Wij hebben heel weinig ruzie. Af en toe een meningsverschil waar we over kunnen kibbelen. Dit gebeurd dan wel waar de kinderen bij zijn, maar dat is dan gewoon praten, nooit schreeuwen. Als we er dan niet uitkomen verschuiven we de discussie naar savonds. Schreeuwen en slaan waar de kinderen bij zijn (en ook als er geen kinderen in het spel zijn) vind ik echt not done.