Hoi Heb gisteren een sms gekregen van mijn beste vriend dat zijn vrouw een miskraam heeft gehad. Ze was zo'n 10 weken ver. Ze hebben wel al een zoontje van bijna 2. En wetende dat ze zich er zo op verheugden op een 2e kindje! Ik vind het zó erg. Ben nu zelf hoogzwanger én heb er de hele nacht aan liggen denken. Wat zeg je nou het best tegen een vriendin die net een miskraam heeft gehad? Zonder haar te kwetsen? groetjes Liesje
Dat je het erg naar voor ze vindt en erg met ze meeleeft. Gewoon je gevoel dus. Toen ik een mk kreeg waren onze beste vrienden op vakantie. Het zou nog even duren voordat ze terug kwamen dus wij hadden ze ook gesmst, omdat we toch ons verhaal kwijt wilden. Die beste vriendin is ook hoogzwanger en leefde ook heel erg mee. Dat smste ze ook, juist omdat ze zich erg goed kan voorstellen wat wij meemaken. Gewoon op je gevoel afgaan dus. Maar vooral laten weten dat je er voor ze bent en meeleeft.
Hoi, Als je alleen al zegt dat je het zo erg voor ze vindt is dat al een steun. Goedbedoelde adviezen of het komt wel goed zit je op zo'n moment niet op te wachten Inderdaad verwoordt je gevoel dan ben je al een grote steun! Sterkte, Marit
Je kunt ook gewoon zeggen wat je hier schrijft: Dat je de hele nacht aan haar hebt lopen denken omdat je het zo erg vind. Veel liefs!
Je gevoel uitspreken dat is meer dan voldoende. Is ook het enige wat ik wilde horen. Mijn schoonmoeder kwam met de zin: ja voor 12 weken kan er nog heel veel fout gaan. Ik wilde haar wel door de telefoon trekken want dat is iets wat ik al wist en niet getimed vond om toen te zeggen
Je gevoel en dat ze weet dat je er altijd voor haar bent is voldoende! Soms hoef je niet eens wat te zeggen om iemand te helpen....
Misschien gewoon zeggen wat je hier ook aangeeft: dat je niet weet wat je moet zeggen maar dat je het verschrikkelijk vindt omdat je weet hoe ze ernaar verlangt. Het feit dat je haar steunt is het belangrijk. Probeer geen dingen te zeggen om haar op te beuren zoals: "je hebt al een kind, dat is toch ook geweldig" en "het is goed dat het mis gaat, want anders was het kindje niet goed geweest". Gewoon er voor haar zijn om haar verdriet aan te horen, te steunen, is prima. Succes.
Wat ik zelf ook prettig vond als vrienden ook na een paar weken nog eens vroegen hoe het me ging. Ik kreeg soms het gevoel dat ik maar kort verdrietig mocht zijn en dan weer verder moest. De wereld leek weer verder te draaien. Toch had ik weken later nog wel eens mijn moeilijke momenten en ik vond het fijn als ik merkte dat ook anderen er niet automatisch van uitgingen dat het allemaal al 'klaar'moest zijn. Verder sluit ik me aan bij de rest. Ik wilde zelf gewoon horen dat het erg klote was en dat mensen er geen woorden voor hadden. Dat vond ik op dat moment prettiger dan goed bedoelde opmerkingen zoals 'volgende keer gaat het vast goed' etc. Daar kon ik niet zoveel mee, later pas, maar op dat moment was ik verdrietig om het verlies van deze zwangerschap en dat inieminiekindje! En het verdriet niet bagetaliseren.
Bedankt! Heb ondertussen al reactie gekregen én ze zijn blij voor de vele steun. Ik weet dat ik niet van die dingen moet zeggen zoals: "ah, je hebt je zoontje toch nog" Of "kan gebeuren, volgende keer lukt het wel". Moest ik in die situatie zitten had ik dit ook niet willen horen. Heb twee jaar moeten wachten tot ik zwanger geraakte én de commentaren in die periode zoals "het komt wel, je zal wel zien" e.d. raken je dan meer. Het beste is om op je gevoel te reageren én je in hun plaats even te stellen (ook al heb je geen kinderen, of heb je geen miskraam gehad). groetjes