Wat ik zo lees, denk ik dat je te sterk reageert op de suggesties voor verbetering van je leidinggevende. Hij was altijd tevreden over hoe jij je werk deed, maar heeft nu gezien hoe een meer ervaren kracht bepaalde dingen aanpakte en zou graag willen dat jij dat ook zou doen. Grijp die kans om iets te leren met beide handen aan! Of je dat nu in 2 of in 4,5 dag per week doet, dat maakt niet uit. Maar probeer je te blijven verbeteren en zie het niet als kritiek op jouw functioneren, maar echt als mogelijkheid om iets bij te leren. Komt jouzelf ook alleen maar ten goede. Ik heb gestemd: zie het een half jaar aan. Neem geen overhaaste beslissingen, maar blijf op een goede manier in gesprek met je leidinggevende. Het hoeft geen half jaar te zijn, maar gun jezelf wat tijd om je draai weer te vinden.
Daar heb je ook wel gelijk in, ik kan daar ook dingen van leren, en dat doe ik ook, ik sta daar zeker wel voor open. Maar in combinatie met mn hormonen die nog flink door mn systeem gaan, dat ik moe ben en mn kleintje flink mis, dat maakt dat ik me hierin wel wat onzeker voel. Ik zou het ook zo fijn vinden als me eens werd gevraagd goh hoe gaat het nou, hoe voel je je nu na een poosje weer aan het werk te zijn? Dan is het voor mij ook wat makkelijker om erover te beginnen. Maargoed, iedereen is altijd erg druk dus dat speelt ook wel mee.
Ik wil dat ook zeker, en ben ook van mening dat dat me lukt als ik minder zou werken. De vraag is alleen of mn baas het uberhaupt gaat toelaten als ik minder ga werken, al is het dmv opname OV, en wat is dan de procedure. Of is dat in die zin niet 'mijn zaak' omdat het een wettelijk recht is, tenzij het bedrijf eronder te lijden heeft, wat niet zo is want ik werk binnen een erg grote organisatie.
Ik heb ook gestemd op je poll. Ik zou het eerst een half jaar aankijken, ik denk dat je dan wel zeker weet of je wel of niet echt zoveel wilt blijven werken. Maar zoals je in mijn topic al hebt gelezen: ik snap je gevoel helemaal! Succes in ieder geval!
Ik voel met je mee. Ik zit in een wat bijzondere situatie die maakt dat ik mijn dochter zelf ondehroud, doordeweeks alleen ben en 36 uur werk. Ik ben soms zo moe dat ik wel kan janken. Minder werken is geen optie, want ik moe tmijn huis betalen en goedkoper wonen gaat niet, omdat ik net boven de grenzen van de EU zit om nog voor huren in aanmerkling te komen. Toch heb ik wel wat dingen veranderd en dat helpt enorm: mijn lief betaalt sinds kort een kleine bijdrage voor mijn kind. Van het geld dat ik daarmee in mijn zak houdt, komt er zo af en toe iemand huishoudelijk werk voor me doen. VCráág ook om hulp, al is het een keertje opppas zodat je eens kunt uitslapen of iets voor jezelf kunt doen. Dat is echt nodig. En als je het je kunt veroorloven, dan is minder gaan werken natuurlijk altijd een goede optie.
Hellen ik voel ook met jou mee, ik kan me zo inleven in wat je schrijft dat je zo moe bent dat je in tranen uitbarst, hoe oud is jouw kleintje? 36 uur is ook erg veel, ik vid dat ook. De balans is weg, je werk staat op 1 op die manier. Ik vind het heel knap van je dat je dit zo doet, maar zoals ik lees heb je weinig keuze hierin. Een vurituele knuffel!
Dus jij moet ook nog even de 4 dagen 'uitzitten' tot aan je verlof? En dan na je verlof lekker 3 dagen werken, lekker hoor. Daar kun je wel naar uitkijken dan he?