Wie heeft hier ervaringen mee? Wij gaan hier aan beginnen en willen graag ervaringsverhalen van andere.
Bij onze kinderen werkt het straffen/negeren en belonen zoals bedoeld bij Triple P echt totaal niet. Hebben ze niet van vreemden, want wij waren als kinderen zelf ook eigenlijk vrijwel immuun voor straffen dan wel belonen. Hopelijk kan het jullie wel handvatten bieden!
Ik mag het nu wel hopen ja zijn al 3 jaar onderweg en dit is voor het eerst dat we eindelijk wat handvatten krijgen aangereikt. (Zoon is nogal een control freak en enorm pittig en geeft niet snel de controle over)
Gordon® en Triple-P – Word de ouder die je wilt zijn In deze link leggen ze uit wat het verschil is tussen triple p en de Gordon methode. Ik ben groot voorstander van de laatste methode. Ik zou me daarin ook verdiepen als ik.jou was. Ik vind het een veel leukere methode waarbij zowel de wensen en grenzen van de ouders, maar ook van het kind gerespecteerd worden. Dat mis ik bij triple p, dat is naar mijn mening een methode om kinderen dmv straffen te laten doen wat jij prettig vindt. De behoefte van het kind is daarbij minder belangrijk. Kinderen willen autonoom zijn, en dat ervaren ze in deze methode echt te weinig.
Toch even een reactie, bij triple-p is straffen juist niet de bedoeling. Sterker nog, het is vooral gericht op weer positief contact krijgen met je kleintje, alleen dan zal een kind zich gemotiveerd voelen om meer mee te bewegen en minder negatief aandacht te zoeken. Vaak zijn kinderen onzeker, weten ze niet goed hoe ze iets kunnen verwerken en voelen zich onrustig. Welk niveau gaan jullie volgen? Belonen is maar een vaardigheid van een aantal vaardigheden bij de training. Belangrijk is vooral dat je bij aanvang kijkt of het bij je past. Je hoeft niet alle vaardigheden te leren, kijk vooral welke bij je kind en jullie gezin past. Het gaat ervan uit dat je bij ongewenst gedrag duidelijk en voorspelbaar reageert en niet pas na 10x waarschuwen en boos worden. Juist uit respect voor kinderen is het belangrijk om rustig en consequent te reageren. Let wel goed op dat deze oudertraining een persoonlijkheid en karakter niet kan veranderen. Mogelijk ga je hem meer begrijpen en nemen de positieve momenten toe. Bij ongewenst gedrag geef je hem de kans om eerst rustig te worden zodat hij weer open staat voor je instructies. Ze behoren bij de start met vragenlijsten en observatie met jullie een inschatting te maken of triple-p past bij wat jullie hopen voor je zoontje. Is er weleens onderzoek gedaan? Ik vind bijvoorbeeld dat de methode minder past bij kinderen met een stoornis in het autistisch spectrum.
Dank jullie wel voor de reacties! Zoon is inderdaad onderzocht en wat er voor nu uitkomt is een behoorlijk hoog IQ (Heeft hij niet van mij ) en een regulatie stoornis, ze willen eerst alles uit elkaar trekken zeg maar om vervolgens te kijken of er nog een stoornis (autisme) is. Wat ik begreep uit de therapeut haar woorden is zoon te goed gehecht (wist niet dat dat ook kon) maar we zijn te verweven met elkaar. We gaan dus nu maandag horen welk traject we gaan volgen. Maar hoorde dus wel al wat over triple P. Vind het ook eerlijk gezegd tamelijk lastig want niet alleen voor zoon word het heel wat anders maar ook voor ons als ouders.
Triple P is niet echt mijn methode zeg maar..(ik noem het vaak puppytraining). Triple P: waar is de menselijke maat? - KROOST Gordon lijkt me een effectievere methode. Wel succes want lijkt me lastig hoor, als je al zolang vastloopt.
Eens met voorgaande reactie en ook meteen de reden waarom wij niet verder zijn gegaan met het onderzoek naar onze jongste. Ik kan namelijk echt niet achter triple p staan en ik ben bang dat je juist met die pittige slimme kindjes , hier ook, een enorme machtsstrijd gaat krijgen.
Sorry ook eens met mn voorgangsters. Ik sta niet achter de methode. Het boek wat suus1983 noemt is echt top! Een eyeopener.
Ik ben er ook niet zo voor. Ik ben eigenlijk voor geen enkele opvoedingsmethode. Toch niet in de zin van verschillende opvoedingsmethodes lezen en er 1 of 2 uit kiezen en uit te voeren. Ik ben meer voor naar het kind kijken. Waarom doet het kind dit of dat? Wat is het karakter van het kind? Hoe reageert het kind op welke situaties? En daar een weg in vinden die bij jezelf maar vooral bij het kind past. Je kan zaken uitproberen die je leest of hoort maar alleen als het bij het kind past en werkt het niet dan werkt het niet.