Haha goed idee van de cola! Gister redelijk goede dag gehad, zelfs even naar kantoor geweest. Nu BAM in alle hevigheid misselijkheid terug, zelfs cola wil niet meer helpen. Hoe gaat het bij jullie?
Hier met name in de ochtend en in de avond misselijk. En vandaag helemaal, net een rit van 800 km achter de rug. Helaas zegt mijn lijf nu "doe het zelf maar" en staakt mijn rug. Mijn man moet alles alleen doen want ik kan niet meer rechtop staan Huis is wel geweldig en de lucht van naaldbomen en zee doet veel goed! Ik blijf mandarijnen eten tegen de misselijkheid, helpt redelijk
Oww dat klinkt heerlijk! Lekker rusten en laat je goed verzorgen! Ik zie je al in de weer met mandarijnen haha, fijn dat dat nog steeds werkt!
Dankjewel! Omdat k hier nog niet officeel woon zijn we naar een "free clinic" geweest. Een hele hoop papier werk en blijkbaar is het eerste wat ze doen een zwangerschapstest, (had er zelf al 3 gedaan haha) daarna rekenen ze uit over hoever je bent ( mijn laatste ongi was nogal raar dus ze dacht dat ik mischien verder was) ze zei toen, als we een echo doen en het beeld "klopt" niet aan de hand van mogelijke datum stuur ik je gelijk door naar het ziekenhuis. Geen afwachten dus. Vriendlief mocht ook niet zomaar mee, daar moest ik geschreven toestemming voor geven, en nog veel meer kleine dingen haha
Het kan dus met de dag veranderen? Pff kijken jullie ook zo uit naar het tweede trimester? Duurt alleen nog zo lang! Hier ook moe, misselijk en chagrijnig
Even extreem klaagmoment sorry alvast Ik vind zwangerschap echt helemaal niet leuk! Misschien denk je oké deze meid is niks gewend, maar ik vind het heel moeilijk om te blijven genieten van het leven na 3 weken misselijk griep en alleen zijn. Mijn sociale wereld is compleet ingestort daardoor, werk, sport, hobbies. Alles ligt volledig stil. Ik vind dat echt heel erg moeilijk. En misschien ben ik niks gewend. Iedereen gaat maar door. Kerstborrels, diners, gezellig met elkaar. Ik lig in bed.. vent weg, want die ontneem ik dat natuurlijk niet. Maarja, ik zit met die hormonen thuis en dat gaat maar door malen. Voel me sociaal geïsoleerd en deze periode versterkt dat extra. Ik word er echt heel verdrietig van. Sorry dames zal proberen weer wat positiever te schrijven want hier wordt natuurlijk niemand blij van.
Ik kan niet met je meepraten, ik mag niet klagen eigenlijk. Maar ik snap je welk gelukkig is die misselijkheid e.d. maar tijdelijk en zul je je straks echt beter voelen. Maar snap dat je ervan baalt. Probeer er niet in te blijven hangen. Praat eventueel met iemand, voordat je 9 maanden lang in de put zit en naderhand misschien ook wel. Inmiddels ben ik de dagen tot de echo aan het aftellen. Nog 3 te gaan. Ik kijk er naar uit en er tegenop. Ik wil zó graag de bevestiging dat het goed is. En als het niet goed is, laat me nu maar even in die waan en zwanger zijn en dromen. Het is ook nooit goed bij mij hè...
Hahaha nee daar teken je voor, voordat ze ook maar iets doen. En gelijk naar het ziekenhuis is denk ik meer voorzorg als het niet in de baarmoeder zou zitten. Ik ben vooral blij dat ze het hartje zag kloppen, wel onzeker dat k een paar dagen achterloop.
Nee het zijn echt momenten, dan deel ik het en dan is het daarna weer goed maar wel fijn om gewoon van me af te schrijven!
Zwanger zijn is ook heus niet alleen maar leuk hoor. Je lichaam is keihard aan het werk. En dat je daardoor zoveel klachten hebt mag je best even flink van balen.
Goed om van je af te schrijven hier. Toch een soort lotgenotencontact We delen de leuke en de minder leuke momenten met elkaar. Over een paar weken voel je je hopelijk weer wat beter en kun je het sporten en je sociale leven etc. weer wat beter oppakken. Achteraf zul je denken: he die tijd is ook snel gegaan?! Komt goed!
Dankje en @indy90 , ik vind het fijn dat jullie wat meer ervaring hebben dat helpt mij weer enorm Het is allemaal niet niks nee en het is ook lastig om je op voor te bereiden want je weet het gewoon niet van te voren.
Wees vooral niet te streng voor jezelf. Het is heel normaal dat je het allemaal even kut vind om het plat te zeggen. Maar dat word echt beter. En ja op het eind is het ook niet al te fijn met die dikke buik in de zomer hitte. En dan krijgen we ook nog genoeg momenten wat we denken gedverderrie. Maar op het moment dat je die kleine kruimel ziet is het het allemaal waard. ♡
Wij hebben het vandaag mijn moeder en partner en zusje verteld. Ze moesten huilen en mn zusje(12jaar) wist niet zo goed wat ze moest doen, zo schattig . Mijn moeder had al een vermoeden,dus ze had al een kadotje gekocht. Ze zag dat mn gezicht 'zachter' was geworden en mn buikje valt echt al op. Morgen komt de familie van mijn man bij ons lunchen,onder de noemer; mijn man moet de hele kerst werken en kan er niet bij zijn en wilt wel even samen zijn ben benieuwd hoe ze reageren
Volgens mij tref jij het ook echt niet met de combinatie van kwaaltjes en ziek zijn... Af en toe klagen mag best! En hier al helemaal, als je het èrgens van je af moet kunnen schrijven is dat in dit topic! Nu alle gezelligheid missen is ook wel even zuur, maar bij de meesten trekt het toch echt weer bij! En je bent echt niet de enige die het zwanger zijn niet geweldig vind... Dat geldt onder andere voor mij ook. Het hele idee van een zwangerschap en dat we weer zoveel geluk hebben, vind ik prachtig, maar de praktijk bevalt me toch minder (en dan heb ik niet eens zoveel kwaaltjes en ben ik ook nog niet ziek geweest!). Ik moet ook best wel inleveren op mijn niet al te beste energielevel en mis dus ook veel van 'het normale leven'. Bij mij is de extreme vermoeidheid in mijn zwangerschappen altijd wel een dingetje en dat trekt ook niet echt bij na een aantal weken, maar ik weet dat het voor het goede doel is en uiteindelijk na elke zwangerschap wel weer redelijk op z'n pootjes terechtkwam Hoop voor jou dat je lijf de virusjes snel weer de baas is en je misschien met oud & nieuw alweer ergens mee naartoe kan! ♥