Hee wat een herkenning! Mijn zoontje is nog lang geen 3, maar dat korte lontje heeft hij overduidelijk. Ook het ene moment het iets niet willen en het volgende wel. Aan tafel is het niet meer te volgen of hij nu zelf wil eten of gevoerd wil worden. Als hij klaar is zegt hij 'klaar', om nog geen seconde later keihard 'klaaaaaaaaaar!' te gillen, want we reageerden kennelijk niet snel genoeg. Wij noemen hem liefdevol onze terrorist Er schijnt een boek te zijn over temperamentvolle kinderen van Eva Bronsveld. Heeft iemand dat boek toevallig gelezen en is het een leerzaam boek voor ouders?
Haha hier ook 'klaaar' en dan wil ik gaan afruimen, begint ze vrolijk verder te eten. (Toen ze nog wel mee at) Zelf eten of geven is idd ook niet te volgen. Wanneer weet je nou het verschil tussen 'temperamentvol' of 'gewoon peuterpuber' eigenlijk? Weet iemand dat?
Volgens mij is dat niet te bepalen niet op deze leeftijd. Ze zijn allemaal hetzelfde in iedergeval wat ik hier lees dat geeft de burger moed
Zo heb ik mijn jongste ook ervaren het afgelopen anderhalf jaar ... Ze is nu ruim 3 en ik moet zeggen dat het een beetje begint bij te trekken, ze begrijpt alles beter en lijkt ook een beetje gewend geraakt te zijn aan het feit dat niet alles volgens haar plan verloopt . Voorheen was het bij ieder 'nee, kan/mag niet' meteen krijsen en drama, nu verrast ze me regelmatig door gelaten te zeggen: oke. Op een toontje van: jammer, maar ik begrijp het mama . De driftbuien die bij haar heftig waren (in vergelijking met mijn andere dochter) zijn ook langzaam wat verleden tijd geworden. Ze luistert ook beter, loopt niet meer zoveel weg en als ik nu boos word zie ik dat het veel beter aankomt , zeker als ik ook uitleg geef. Ze kan steeds beter delen, zich beter aan regeltjes houden e.d. Een beetje wat mijn aanpak was: pick your battles (denk na wat strijd waard is en wat niet, wat is echt belangrijk), geef enige keuze maar ook weer niet teveel, blijf heel rustig en consequent. Als je een grens legt, dan is die ook 'onwrikbaar' en blijf dan bij je woord en zorg dat je de regie houdt. En vergeet ook vooral niet positieve aandacht te geven, dingen te doen samen, te knuffelen en stoeien e.d. Ik moet zeggen dat het soms lastig was als bloed onder je nagels gehaald was , maar het was goed om er bewust bij stil te staan en kritisch naar mezelf te kijken . En... tis un fase... (en het wordt vanzelf ook weer beter)
Dacht dat ik de enige was met zon peuter 😂 heel fijn om te lezen dat dat niet is! Onze dochter is ook behoorlijk wijs voor haar leeftijd. Vooral verbaal. Ik lees mee voor alle tips!
ik lees ook mee, en vooral vraag ik me af: wanneer is deze fase (gemiddeld) weer over merk dat ze nu in de vakantie helemaal een draakje is geworden... ze is gek op spelen, maar niet met speelgoed, maar vooral weg gaan, maar dan luistert ze vaak ook niet en rent snel weg enzo.... erg vermoeiend soms. gillen, gooien en helemaal uit haar stekker gaan is hier helaas ook een dagelijks tafereel, terwijl ze zo enorm lief kan zijn
Onze dochter mist ook de houvast van PSZ. Ze gaat 2 ochtenden in de week en ik merk dat het haar erg goed doet, veel meer nieuwe uitdagingen enz. Je bent in de vakantie echt helemaal uit je ritme, terwijl ik dat toch zoveel mogelijk probeer vast te houden. Blij als ze weer mag hoor, maar pas 29 aug.... Ik ben ook een leukere moeder als we even een aantal uurtjes vd week van elkaar gescheiden zijn(ben thuisblijfmama). Gelukkig mag ze dinsdag een dagje naar opa en oma Kan ik ff lekker mijn eigen gang gaan en op adem komen en die week daarop maar eens kijken of we een dagje weg kunnen plannen met de andere opa & oma, ff uit de sleur, want op vakantie gaan we ook niet.
Hier ook net zo'n peuter. Ze is 21 mnd! Dus mag hopen dat het niet tot 3 jaar duurt! En wat ik hier qua eten lees. Onze dame doet precies hetzelfde zelf doen!!! Maar toch een beetje hulp, oh nee toch niet, toch wel, toch niet....KRIJSEN! pfff. Eetmomenten zijn momenteel geen favoriet
Veel dingen zijn herkenbaar zijn zooooo herkenbaar, mama klaar ,mama begint met opruimen, mama nee nog eten....zucht! Zet het weer terug ga er bij zitten en hij eet verder. Wat wel vreselijk irritant is, mama mag ik brood, smeer met wat hij er op wil en snij het zoals hoj dat wil allemaal prima, mama klaar hoef niet meer. Nog geen hap genomen! Hij moet van mij nog een stukje eten en de rest gaat in een bakje voor de volgende ronde en krijgt ook nijs anders voor het op is. Gelukkig is het wel een knul die veel komt knuffelen, samen wil spelen, en deelt. Al roept hij wel is van mij om vervolgens toch te delen.