Fijn dat de medicatie aanslaat meid. Maar idd, geuren zijn voor mij ook heel belangrijk en misschien wel belangrijker dan kleuren, geluiden of objecten. Je kan er alleen niets mee, dat is het vervelende... Ik hoop dat je snel mag stoppen met die pillen en weer aan Danique* herinnert mag worden door mooie geuren, geluiden en objecten.
vlinder dank je meid. Mijn vriendin is vanacht opgenomen met beginnende weeen ontsluiting en is aan de weeen remmers gelegd ze is nu 33 weken zwanger maar het is toch nog te vroeg de angst slaat weer om mijn hart, ik kan alleen van een zijlijn toekijken en hopen dat dit goed gaat. maar meiden wat is dat zwaar zeg. Houdt het nooit op je moet gewoon bang worden om weer zwanger te willen worden want je ziet het alleen maar fout gaan. miriam
Jeetje Miriam, het houdt ook niet op he?! Wat afschuwelijk... Maar dit kindje is gelukkig oud genoeg om een goede kans te hebben! Daar houden we ons dan maar aan vast he... Sterkte meid!
ben net bij d'r geweest ze blijft tot zaterdag aan de remmers liggen mag ook niet van bed af, volgens mij dringt het niet helemaal door hoe het er nu voor staat. mischien wil of kan ik het ook niet zien hoor. maar maak me daar zo naar over waarom moet het altijd zo gaan niet gewoon normaal weet je. in het begin heb ik nare dingen gezegd over haar over haar zwangerschap en voel me er nu lullig enschuldig onder straks komt het door dingen die ik wenste weet je. nee wordt er gek van alles om me heen gaat ook mis lijkt wel nu hopen en bidden dat dit goed mag gaan dat haar kindje mag blijven miriam
Meis, je gaat nu toch niet jezelf de schuld geven? Hoevaak denken mensen wel niet iets naars over een ander? En dan gebeurt er niets hoor!
nee dat weet ik ook wel maar toch ik gunde het haar niet, en dacht toen echt ik niet jij ook niet. en nu ligt ze in het ziekenhuis veelste vroeg en dat vind ik vreselijk. en de schuld ligt ook nietbij mij maar voel me er niet lekker bij de dingen die ik gedacht heb. straks gaat het bij d'r mis weet je Heb net met bart er over gehad en hij vind dat we een stap naar achteren moeten doen en ons iets meer van een zijlijn moeten laten zien. het haalt zoveel weer opnieuw los laten met z'n allen hoop houden
Ja, denk dat dat wel een slim idee is van Bart. je kunt sowieso niets doen. En schat, toen Pippy* net overleden was, hoorde ik dat een kennis (die ik niet mag) zwanger was geraakt. Oh wat heb ik me daar boos om gemaakt! En ook gedacht: dat kreng wel en ik niet?! Ze is pas met 42 weken bevallen van een kerngezonde zoon (waar ik blij om ben, want gunde haar geen meisje, zo erg). Dus ik snap je gevoelens heel goed hoor. En echt meid, je wilde heus niet dat dit haar echt zou overkomen. Je wilde slechts dat zij eens zou voelen hoe het voelt! Dan had je meer steun aan haar gehad.
vanavond met schoonzus gebeld en heb voor het eerst gezegd wat ik al een ruim half jaar denk dat ik het heel erg vind dat ze er niet waren op de begravenis en dat ik ze dat ergens kwalijk neem ook al repecteer ik hun beslissing maar dat ik meer van ze verwacht had ook in het afgelopen half jaar, en na praten en praten heb ik ook eerlijk uit mijn hart kunnen zeggen dat ik blij ben voor hun zwangerschap maar dat ik op een zijlijn sta en dat dat al heel veel voor me is dus dat ze niet te veel van me moeten verwachten goed van me he o dat lucht op miriam
Dit topic mag gesloten worden van mij Ik heb heel veel steun gehad van de meiden in het algemeen. Wie me verder wil volgen kan dat doen bij tussen realiteit en gedwongen positisme onder miskraam Het hoofdstuk zal nooit afgesloten worden maar op een gegeven moment moet je verder vooruitkijken en proberen bepaalde dingen een plek te geven dat wil ik bij deze gaan doen maar nogmaals de meiden die gereageerd hebben jullie zijn een onderdeel geweest voor mijn verwerking dankzij jullie sta ik waar ik nu sta top liefs miriam