Woede, onbegrip , ongeduld & angst

Discussie in 'Vlindertjes tot 16 weken' gestart door MotherOfAnAngel, 26 sep 2018.

Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.
  1. MotherOfAnAngel

    MotherOfAnAngel Fanatiek lid

    8 sep 2017
    1.902
    1.393
    113
    Vrouw
    Maassluis
    Ik moet gewoon even van mij afschrijven...

    Woede,
    Ik ben boos, boos op mijn lichaam. Waarom? Waarom kan mijn lichaam nu geen zwangerschap voldragen.
    Ik ben boos , want iedereen om mij heen, raakt zwanger in no time. Even het condoom vergeten en het was je eerste keer, je bent 17 en nu een mama van een meisje:( ...
    Weer een aankondiging.
    Nog een en nog een, ze stromen wel binnen.
    Klasgenoten van vroeger, ik heb ze op Facebook... wekelijks zie ik dan wel weer een oh zo gelukkig bericht.
    Ik ben oprecht blij voor hen, maar het voelt als een messteek voor mij..

    Onbegrip,
    Ik begrijp het niet , waarom Ik, waarom alweer. Waarom voor de 5e keer?
    Zo jong nog, volgende maand pas 24 lentes jong, mensen zeggen dat het mijn tijd nog niet is, dat het nog wel komt

    Ongeduld, (SORRY ik weet dat er veel dames hier al zoveel langer bezig zijn)
    We wachten, alweer wachten.
    De miskraam begint maar niet uit zichzelf.
    We hadden nu allang ons kindje in onze armen moeten houden.
    Nu beginnen we weer, voor de 5e keer straks. Van voor af aan.

    De tijd passeert en met lege handen blijven wij achter, steeds weer , weer opnieuw....

    Angst,
    Ik ben bang, zal het dan nooit zo mogen zijn. Is het moederschap niet voor mij weggelegd?
    Hoe vaak gaat dit nog gebeuren tot we überhaupt eindelijk een kleintje mogen verwelkomen, als we die dan ooit mogen verwelkomen....

    Willen we dan te graag?
    Heb ik zoveel fout gedaan in mijn leven, dat ik dit verdien?

    We zijn gebroken :(
     
  2. xxmoixx

    xxmoixx Fanatiek lid

    11 jun 2018
    1.715
    770
    113
    Vrouw
    Zo herkenbaar! Al die frustratie en jaloezie naar anderen toe. Dat verdriet elke keer dat een ander wel blij nieuws heeft. Het gemis dat je al moeder had kunnen zijn.. En ook de vraag: wat heb ik verkeerd gedaan. Helaas kunnen wij hier zelf niets aan doen. Het is ook niet eerlijk; mensen die per ongeluk zwanger worden.. Mensen die slecht voor hun kinderen zijn en elke keer weer zwanger worden. En anderen die een kindje alles kunnen geven en die het (nog) niet lukt.
    Ik hoop dat ze je nu serieus gaan helpen er er iets uit de nieuwe onderzoeken gaan komen! Gelukkig lukt het jullie wel zwanger te worden, probeer daar hoop uit te halen! Ze kunnen ook zoveel tegenwoordig. De dag dat het gaat lukken komt sowieso dichterbij, ook al lijkt de weg langer te worden.
    En denk ook aan je mentale gezondheid. Zoek hulp als je met jezelf vastloopt, dit kan je in het ziekenhuis ook aangeven.

    Sterkte! ❤️
     
    MotherOfAnAngel vindt dit leuk.
  3. Boelie88

    Boelie88 Actief lid

    2 mrt 2016
    423
    116
    43
    Vrouw
    NULL
    NULL
    Helaas geen tips hier, maar wel heel veel sterkte!
     
  4. zonnetje2015

    zonnetje2015 VIP lid

    13 sep 2014
    6.007
    1.067
    113
    Herkenbaar hoor! Veel sterkte. Mensen om je heen weten niet hoe ze moeten reageren dus zeggen ze maar iets. Enige wat je wil horen is dat t gewoon kut is.

    Ik had ook heel erg gehoopt dat ik bij een 2e weer meteen zwanger zou zijn en zonder problemen uit zou dragen. Helaas duurt het nu langer dan ooit om zwanger te raken. Voor velen pas ronde 3 voor mij is dit echt een tegenvaller..
     
  5. Robijn89

    Robijn89 Fanatiek lid

    1 feb 2015
    4.849
    2.038
    113
    Vrouw
    Ik herken je gevoel zo goed.. Alsof het bij de hele wereld vanzelf gaat (wat natuurlijk niet zo is maar wel zo voelt), behalve bij jou.
    Hele dikke knuffel voor jou. En je gevoel mag er zijn he!
     
  6. Nog anoniem

    Nog anoniem Fanatiek lid

    6 mrt 2016
    4.811
    2.253
    113
    Vrouw
    Je gevoelens zijn heel erg herkenbaar, en helemaal niet erg dat je het hier van je af schrijft. Dezelfde vragen die jij jezelf stelt heb ik mezelf ook al vaak gesteld. Wat doe ik fout? De schuld bij jezelf leggen. Terwijl je er eigenlijk weinig aan kunt doen. Het is zo klein en ongrijpbaar. Ik hoop voor je dat het goed komt, en je in de nabije toekomst een eigen kleintje in je armen kunt sluiten. Veel sterkte
     

Deel Deze Pagina